De ontmoeting

“There you are, you’ve found it. Welcome, come in”. Een oude, tikje gebogen man staat in de deuropening. Oud gaat in dit geval wel duidelijk samen met vitaal. Dat merkte ik al toen ik hem aan de telefoon had: een kraakheldere, scherpe stem. Maar oud gaat ook gepaard met veel tijd, maar dat is niet vervelend, want het is eigenlijk best bijzonder zo met deze man te mogen praten. Continue reading

Supermarkt

De eerste supermarkt ervaringen hebben toch altijd een bijzonder element. Normaal is boodschappen doen gewoon het standaard patroon aflopen, de standaard route die in de loop der jaren ontstaan is. In een nieuwe land, een nieuw continent, liggen de zaken natuurlijk anders. Als eerste draaien de achterste wielen van de karretjes hier niet. Dat maakt navigeren door de gangpaden ineens een grotere uitdaging dan je gewend bent. Daarnaast staat niet alleen alles op een net iets andere plek dan dat je gewend bent, maar de producten zijn ook nog eens anders. Continue reading

De Aankomst

New Zealand staat bekend om zijn strikte invoerregels. Zowel wat mensen betreft (alleen als toerist kom je makkelijk binnen, of je moet het juiste beroep hebben) als wat goederen betreft, met name als het eetbaar is, of als er iets uit kan groeien. Dat laatste betekende ook dat ik ergens vorige week mijn hardloopschoenen grondig geschrobd heb.Continue reading

Dag LAAC, hallo Barry Magee

Dag lieve mensen, dit was voorlopig de laatste training in het FBK. Over twee weken zitten we daar. Dan is het ook al ruimschoots vrijdag. Bijna tijd om te lunchen. Onwerkelijk. Net als dat idee dat dit nu voorlopig de laatste training was.

Natuurlijk is zal er op deze website regelmatig wat te lezen zijn over onze belevenissen. Sommige ook gerelateerd aan hardlopen, want ook daar ga ik door met trainen. En een van de eerste hardloopverhalen is dan misschien wel de ontmoeting met Barry Magee. Continue reading