30 seconden teveel

“De cursus ‘omgaan met teleurstellingen’ gaat wederom niet door” (verzamelde vertelsels van Herman Finkers).

Natuurlijk hadden we een leuke avond. Even haasten om van werk thuis te komen en dan meteen de auto in springen op weg naar Ede. Even bij vrienden langs, relaxed hapje eten en dan door naar de baan wedstrijden in Wageningen.

Hoge verwachtingen: het moet toch lukken om de 5000m binnen de 17 minuten te lopen. Op basis van eerdere wedstrijden moet dit toch haalbaar zijn. Mijn PR staat op 17:42 – een wedstrijd op de weg, met stukken onverhard, veel tegenwind, steile klimmetjes. Laat het dan iets minder dan 5000 meter zijn geweest, er moet op de baan toch een ruime verbetering te halen zijn.

“De cursus ‘omgaan met teleurstellingen’ gaat wederom niet door”. Een hele avond onderweg voor 17 en een halve minuut hardlopen. En dan is het nog zeker een halve minuut teveel ook. Dat komt eigenlijk gewoon hard aan.

“De cursus ‘omgaan met teleurstellingen’ gaat wederom niet door”. Rond 23:30 staan we kansloos in de file op de A12 richting Arnhem.

De Drielandenloop in Losser (10km) ging ook niet zo snel als gehoopt, maar er waren duidelijke excuses: nog behoorlijk aan het snotteren, straffe wind die voornamelijk uit ongunstige richting blies. Hetzelfde voor de Halve van Hengelo: de fitheid was nog maar net terug, maar aan het eind van de wedstrijd kon met recht gezegd worden dat ik mezelf het snot voor de ogen had gelopen. Allemaal acceptabel.

Is dat het psychologische spel van hardlopen? De twijfel die nu toeslaat.Ja, lange afstanden kan ik best lopen. Althans… Het is natuurlijk alweer even geleden dat ik daar bewijs van geleverd heb (twijfel!). Of kan ik die korte afstanden gewoon nog niet? Meer wedstrijden lopen?

“De cursus ‘omgaan met teleurstellingen’ gaat wederom niet door”. We blijven ons gewoon stug aanmelden.