De coach

Ik heb al eens wat geschreven over Barry Magee, naar aanleiding van ons bezoek aan hem in December. Ik loop echter al een tijdje met het idee om ook eens wat over zijn coaching te schrijven. De coaching is namelijk wat anders dan ik gewend ben.

Voor een deel komt dat omdat de baantrainingen ook anders zijn. Het zijn eigenlijk geen trainingen – zoals ik wel eens heb verteld – maar wedstrijden. Ik wil toch wel een klein beetje tijd besteden aan core stability en loopscholing, dus ik werk tussen 18:15 en 19:00 een eigen programmaatje af, om daarna te starten met het ‘loopprogramma; dit keer 1x 3000 meter’. Barry Magee staat dan langs de baan, bij het startpunt en roept bij elke passage de doorkomst tijd. Tot zo ver de aanwijzingen.

Barry Magee maakt niet zo’n uitgebreid schema als Herman. Ook al is er wel onderscheid tussen de verschillende duurlopen, dat komt niet expliciet terug in een weekschema. Eigenlijk is het concept dat je met een mix van joggen (zeg maar HDL), duurlopen (DL1, DL2 en DL3) en wat lange duurlopen in het weekend, zo’n 160 km per week loopt. En ja, elke dag lopen.

Net als ik het logboek elke week naar Herman stuur, zo stuur ik ook (een screenshot) van de activiteiten van de afgelopen week naar Barry Magee. En elke maandag krijg ik dan ook trouw een mailtje terug. In december had ik niet zoveel gelopen en zodra we hier waren zijn we eigenlijk ook snel vertrokken naar de Coromandel om te fietsen. Dus maar eens beginnen meer voorzichtig het aantal kilometers per week op te voeren.

De eerste berichten van Barry Magee hadden dan ook als belangrijkste boodschap dat er toch vooral veel – liefst 160 – kilometers per week gelopen moesten worden. Om dat punt duidelijk te maken schrijft hij dan over enkele van zijn successen, of die van zijn trainingskompanen, die grootse dingen bereikten door 160 km per week te lopen. De tekst is dan doorspekt van in hoofdletter geschreven woorden die moeten benadrukken waar het om gaat. Na drie weken is dat gewoon grappig.

Gaandeweg, zo tegen de tijd dat ik de 100km grens doorbrak, vertelde hij me op een woensdagavond ‘clubnight’ dat 10 uur het eigenlijke doel is. Afhankelijk van je snelheid loopt je dan meer of minder, maar je trainingsarbeid is hetzelfde. Dus langzaam verschuift de boodschap in de mails ook. Maar het concept blijft: wat opmerkingen over hoe ik het gedaan heb (hij is tevreden) en dan een uitgebreid verhaal over de successen en hoe die bereikt zijn. Eventueel nog met de opmerking dat de Olympische Spelen voor mij nog haalbaar zijn. Ik ben nog medaille kandidaat… Joajoa, Michiel Butter en Abdi Nageeye hoeven zich nog geen zorgen te maken….

Zomaar een voorbeeld, het mailtje van afgelopen maandag:

Hello Richard ,

Another very good week under your belt –so well done .  You are surprising me  with what you are doing as I thought  that holidaying  would tempt you away from all the proper training .

There are NO limits to what runners can achieve in  Training or Racing ..  A South Island Kiwi did  50 Marathons in 50 days  in the last couple of years and wrote a book about it .  Another Kiwi was the first man to run Death Valley in the USA  BOTH ways .   NZ has won the Olympic  1500 mts 3 times and has  3 Olympic Bronzes in the Marathon —  so  the work ethic pays off .
OUR triple Olympic 800/1500 mt Champ  could run a marathon in 2.41  and he did 50k runs with me . In 64  he did  10 weeks of 160k  in his base training –most of it with me –so I know it is true.

The 3000s  do not reflect a  lot – so do not worry about flying in them . Tiredness is a good thing . Exhaustion  is NOT a good thing .  Learn the difference !!!   .. SLEEP most important –so fix the windows with your engineering skill so no rattles.  The brain and body is restored with sleep .

No club this week as BIG International on Thursday at Henderson .

Regards  to you also .
Barry .