De andere kant van Fyn

Opstaan, hardlopen – in de zon! Singlet aan een op pad. Ik pak dezelfde route als eergisteren tot Frørup. Vandaag neem ik wel de kortere weg naar huis. Weer zie ik de Belt brug in de verte, maar nu veel minder helder. Vocht in de lucht. Het is ook wat benauwd – iets, want de wind is nog fris.

En dan lekker ontbijten, paar artikelen in New Scientist lezen (ik heb alweer een paar maanden achterstand weggewerkt), allemaal in de zon. En zonder enige haast, want het is vakantie.

Aan het begin van de middag rijden we over lokale hoofdroutes naar de andere kant van het eiland, naar Mittelfart. De rit voert door knusse dorpjes, langs glooiende heuvels, bossen en mooie uitzichten. We constateren dat Fyn een aangenaam eiland is.

In Mittelfart drinken we koffie en eten we een stuk gebak (groot formaat….) en kijken uit over het water, de kleinere versie van de Beltbrug, die Fyn met Jylland (Jutland) verbindt (den Nye Lillebæltsbro) en de gecombineerde spoor- en wegbrug (den Gammle Lillebæltsbro). Het is een aardig stadje, een haventje met oude zeil- en vissersboten, een kade bevolkt met (werp)hengelaars, en een niet onaardige winkelstraatje, waar we wat souvenirs scoren. De supermarkt heeft een zeer uitgebreid assortiment speciale – en lokale – biertjes, waar we er ook een aantal van meenemen. De laatste van vorige vakantie hebben we de dag voor ons vertrek opgedronken, dus veel hoeven we niet mee te nemen.

De snelweg terug is een stuk drukker en saaier dan de heenweg, maar wel wat sneller en dus effectiever.