Fietsen op een eiland

Het is zondag, het is vakantie. “Waarom doen we dit?” Een terechte vraag van Marije als we om 07:00 opstaan. Waarom? Omdat we na een vlot ontbijt en een vlotte rit te vroeg bij de ferry van Svendborg naar Ærøskøbing staan, met de fiets, want we gaan een rondje over het eiland Ærø fietsen. Eigenlijk een rondje langs de kust van het hele eiland, zo groot is het namelijk niet.

Ærø is rond en zacht, niet vierkant. Van Ærøskøbing naar Søby, de westelijke punt van het eiland, gaat de route zo nu en dan even fel omhoog en omlaag, maar het landschap bestaat uit groen, golvende velden, her en der omzoomd met bomen. Boerderijen, rijkelijk uitgestrooid over het landschap, geven een beeld van een welvarende geschiedenis, ook al zal het lang niet altijd een vetpot geweest zijn – ook hier niet.

Op een eiland wonen is natuurlijk best onpraktisch. Verbazingwekkend dat zoveel van deze eilanden hier zo bevolkt zijn. Aan de andere kant, is onpraktisch natuurlijk wel gerelateerd aan de huidige maatstaven. In de tijd dat de boeren zich op het eiland vestigden, waren de mogelijkheden om de overtocht van het vaste land (Fyn is ook een eiland overigens) naar het eiland te maken beperkter, maar op een andere manier belangrijk – vermoeden we al fietsend. Men was er veel minder van afhankelijk, omdat het land zelf leverde wat je nodig had. Het water – en de daarmee gepaard gaande onbereikbaarheid – bood eerder bescherming dan beperking. Zegt dat wat over ons?

Vanaf Søby volgen we de kustlijn in zuid oostelijke richting. We wind is zuid-west, dus redelijk gunstig. De route snijdt weinig hoogtelijnen en de kilometers stromen makkelijk onder onze wielen door. De zon heeft het lichte wolken dek dat in het eerste stuk nog boven ons hing weten te verjagen en dat maakt alles zeer aangenaam.

Het oostelijk deel van het eiland is vlakker en voor we aan dit laatste stuk beginnen dalen we naar het water af en houden we pauze. De zon, de sliertige bewolking hoog in de hemel, de goud schitterende blauwe zee – de wereld even op pauze.

De laatste kilometers naar het middeleeuwse stadje Ærøskøbing gaan over een smal gravel fietspad, vlak langs de kust. Een mooi stukje route om de dag mee af te sluiten. Het was een redelijk makkelijke route en ook voor Marije is 60 kilometer (zo) goed te doen. Maar de hele dag actief zijn in de zon maakt je slaperig moe. Het is of je huid nagloeit van de warmte die het de hele dag aangevoeld heeft. En plakkerig van het mengsel van zweet en zonnebrand.

We kijken toe hoe op totaal wanordelijke wijze de veerboot gevuld wordt met auto’s, tot ook wij aan boord mogen. Ondanks de chaos, vertrekt de boot stipt op tijd. 75 minuten later komen we aan in Svendborg. Fietsen op de auto, korte stop bij de supermarkt, terug in het huisje fietsen afladen, douchen, eten koken en onderuit zakken op een luie stoel voor een volgende aflevering van Wire in the Blood – naar de boeken van Val McDermid.