Loom, niets of heel weinig

Opstaan, hardlopen – vakantie? Een rustig tempo, het eerste stuk over een onverharde weg, type karrespoor, door een bos. Een wegspringende haas, maar verder niemand. Ja, vakantie. Uit het bos, de redelijk drukke 163 oversteken, kleine weg op, stijgen door het bos en dan uitkomen op de top. Uitkijken over de golvende heuvels van Fyn. De zon brandt, een singlet was genoeg geweest. De enige hardloper die ik onderweg zie is Marije – vlak voor het huisje. Bijna gelijk komen we thuis.

Loom lezen in de krant. Spellen, de krant spellen. Het wordt tijd om wat te gaan doen, dus rijden we naar Svendborg, naar de Tourist Information. We hebben hard een Cykelkort nodig – nu die hebben we nu. En ideeën voor wandelingen of andere dingen om te kunnen doen op de dagen dat we niet fietsen.

De zon schijnt, we middag is nog niet halverwege – en ja, het is lang licht hier. Langs de kust richting Faaborg en dan rechtsaf, landinwaarts over een klein smal weggetje waar we een – sorry twee – 40 tons vrachtwagens tegenkomen. Surrealistisch. Het gebied is mooi, de smalle, slingerende weg omgeven door bos. Maar geen parkeerplaats, geen wandelroutes. Door naar Faaborg. Zowaar weer een aardig plaatsje, groot genoeg, toeristisch genoeg om horeca te herbergen. Een goed onderhouden, klein maar historisch centrum. En een Tourist Information die wel wandeling van behapbare afstand (30+km A-B vinden we toch minder aanlokkelijk). Een klein uur wandelen we; de tweede helft van de middag is al lang en breed aangebroken en we zijn inmiddels redelijk ver van ons huisje afgedwaald.

Vijf minuten voor we thuiskomen stort de regen met bakken uit de hemel. De hemelsluizen gaan volledig open. Koken, eten, kopje thee en de hele avond vrij. Niets doen is een kunst. Maar soms lukt het best redelijk.