Een nieuw gezicht

Op een gegeven moment moet je er aan geloven. Dan moet je toch  echt een keer mee in de zogenaamde vaart der volkeren. Het wordt ook wel onhandig als je met anderen af wilt spreken soms – anderen die je natuurlijk een paar dagen ervoor nog in levende lijve tegengekomen bent, maar ja… een van de noodzakelijke beroepsdeformaties waar je over dient te beschikken om redelijk te functioneren op een universiteit lijkt toch een bepaalde mate van verstrooidheid te zijn. Of althans, dat is mijn excuus wanneer ik weer geconfronteerd word met zo’n “oh-ja-dat-ging-ik-ook-nog-doen” situatie.
Het punt is natuurlijk dat ik helemaal niet zit te wachten op allerhande commentaar, opmerkingen van mensen, mensen die “vriendjes” met me willen worden. Zolang je geen Facebook pagina hebt, hoef je niet te verbergen dat je soms helemaal niet zo sociaal bent als veel mensen denken dat je bent.
Maar heel eigenlijk wil ik al heel lang gewoon eens werk maken van mijn eigen website. Regelmatig een stuk of 300 woorden over een hardlooptraining of -wedstrijd bijvoorbeeld. Misschien ook wel andere dingen die ik gedurende de week tegengekomen ben. Een klein beetje statistiek (laten de echte statistici het niet horen). Bij een goed hardloopschema horen natuurlijk ook wel wat getallen.
Het eerste getal is natuurlijk het aantal mensen (8) dat zich nu al aangemeld heeft om niets te zien op mijn Facebook pagina. Kennelijk vinden ze het toch om de een of andere reden interessant om met mij verbonden te zijn, dus ik zal proberen ze niet teleur te stellen en hier ook daadwerkelijk met enige regelmaat iets op te tekenen. Het mooie is dat dat ook voor mensen zonder Facebook prima bereikbaar is. Misschien minder (maar persoonlijk vind ik dat dan wel weer prettig) zal voor sommigen zijn dat je niet kunt reageren op deze epistels.