Geen wedstrijdverslag

Geen wedstrijd. Weer niet. De laatste maandag van februari gebeurde het. Sluipend. Het schoot er niet in, maar wel er wel ineens. Een gevoel meer dan pijn, in mijn linker hamstring. Niet goed. Hier kan ik niet mee door. Ook de volgende ochtend niet. Niet de geplande DL1(30)-DL3(30)-DL1(30) training waar ik me eigenlijk wel op verheugde, maar een rustige duurloop. En de fysio bellen.

Rust en een enkele keer rustig lopen. Voelen, aftasten. En geen Achtkastelenloop in Vorden. Niet de 30 kilometer wedstrijd die ik wilde winnen, maar niet gewonnen zou hebben. 1:45 is te snel voor mij. 1:48 was de doelstelling en gezien de uitslag had ik zomaar naast het podium kunnen staan. Maar ik was er helemaal niet.

De spanning in de hamstring is niet weg, dus een mishandeling met droge naalden en een lachende Lesley volgt. De behandeling helpt wel (dankjewel Lesley), maar als bij toverslag helemaal weg is het natuurlijk niet. Trainen kan wel, met beleid.

Is een wedstrijd goed beleid? Ik besluit van niet en dus win ik niet het klassement van de 15 km van Woolderes; ik weet inmiddels dat het een mooie wedstrijd had kunnen worden gezien de prestatie van Alex en Arnold. De winst van een dag rust acht ik echter groter. Er is een hoger doel: de marathon van Enschede.

En weer gewoon lekker kunnen trainen. “Zou het misschien door overbelasting komen?” wordt er met ironische toon gevraagd. Triviaal: welke blessure niet? Maar als je goed wilt zijn, dan zoek je de grens op. Je leeft er op. Op de richel van een berg. En dat is fijn. Dat is wel eens in de regen lopen, dat is wel eens opzien tegen een training, dat is wel eens alweer moeten, dat is wel eens twijfel als het tempo tegenzit, Een hoger doel. Het gaat er niet om of elk moment leuk is.

Leven op de grens houdt ook een risico in. De grens afsluiten kan niet. Vaak loop je aan de goed kant, maar soms aan de verkeerde kant. Meestal gaat dat goed, soms niet. De grens afsluiten kan niet, ook al willen sommigen dat wel – maar dat terzijde.

De wedstrijden niet lopen valt van me af als water. Ik lig er niet wakker van, geen gepieker. Maar twijfel is er wel. Wat had ik anders moeten doen? Ja, ik loop veel – heel veel kilometers. Maar dat kan op zich. Maar alle details moeten wel kloppen. Welk detail had onvoldoende aandacht?

Twijfel wanneer het weer goed is. Volgende week Stevensloop NK Halve Marathon; 2 april Halve van Hengelo; 23 april Marathon van Enschede – wanneer is het goed? Geduld en mentale weerbaarheid zijn belangrijke elementen van het hardlopen. En die worden nu hard op de proef gesteld. En ja, lopen in de regen is toch beter te verteren.