Gewoon lekker lopen

Het is maandagochtend en het is al warm. Het wordt nog warmer, dus al om 11:00 vertrokken voor mijn uurtje duurloop 1. Nou ja, duurloop 1… Ondanks de warmte zit het tempo er goed in. Niet gehinderd door de corrigerende stem van mijn hartslagmeter (horloge in reparatie), maar met de innerlijke stem dat het gewoon lekker gaat eindig ik met een paar baantjes op de nieuwe sintelbaan op de UT om het uur vol te maken. 4:23 minuten per kilometer, DL1… jaja… Maar het liep gewoon lekker!

Dinsdagochtend staat er een duurloop 2 van 70 minuten op het programma. Weer gewoon lekker lopen. Wel iets sneller dan de zogenaamde duurloop 1 van gister (waarom eigenlijk?). 4:03 min/km. Jaja… DL2. Vast en zeker… Maar het liep gewoon lekker!

Vandaag rond Diepenheim een deel van de Kastelenloop van Diepenheim gelopen – prachtige omgeving, fantastisch loopweer. En weer ging de duurloop 1 snel (75 min, 4:33 min/km). Maar het liep gewoon lekker!

Een tijdje terug hadden we het er over waarom er zo’n smalle top is, terwijl er steeds meer mensen hardlopen. Statisch zou er dan toch ook meer talent boven moeten komen drijven? Iemand zegt: “Het zijn de metertjes waar iedereen mee loopt”. Snelheid, hartslag, duur, trainingsintensiteit – alles wordt gelogd en er wordt naar geleefd alsof het heilig is. Alles bijhouden is leuk, leerzaam en ik train niet voor niets met de schema’s van Herman (en wat heeft me dat opgeleverd zeg!). Maar deze week… het liep gewoon lekker…

Morgen heb ik mijn horloge met hartslagmeter weer terug. Dan kunnen we weer een echte duurloop 1 of 2 lopen. Een weekje “zondigen op het dieet”? Volgens de boekjes was het vast heel slecht om veel te hard te lopen, maar het liep gewoon lekker…