Glad ijs

Het is even de vraag of het verstandig is om een politieke mening te bloggen. Altijd glad ijs. Of moeten we dan toch schrijven over de reactie die ik eindelijk van het lid van het college van bestuur van de Universiteit Twente ontving? Het kostte 71 dagen voor ik een reactie ontving op mijn mail.

Toch ook glad ijs. De Universiteit Twente is een mooi instituut, maar natuurlijk ook een grote organisatie en daar gebeuren altijd dingen die een zekere onbegrijpelijkheid in zich hebben: er is altijd een afstand tussen de werkvloer en de bestuurlijke eenheden. Processen van de ene laag naar de andere zijn niet altijd helder, terwijl we wel willen dat ze helder zijn en voor ons logisch; wij zouden wel weten hoe het moet.

Misschien is het maar goed dat we niet aan het roer staan, maar vaak voelt het wel alsof beslissingen in een torenkamer gemaakt worden en vervolgens aan ons opgelegd – of opgedrongen. Een nieuw onderwijs systeem, internationalisering – we hebben daar ‘van onderaf’ een andere kijk op. Het onderwijs systeem is voor een belangrijk deel gelijk aan het systeem dat jaren geleden door een stel enthousiastelingen op mijn faculteit er door gedrukt is. Nu is het CvB buiten de deur (bij Europese universiteiten) gaan kijken hoe ze ‘ons’ onderwijs systeem universiteitsbreed wilden en hebben bepaald dat het zo gebeurt. En zo is er bepaald dat de Bachelor fase ook in het Engels aangeboden zal worden. Of wij – degenen die het uitvoeren – dat verstandig vinden lijkt niet ter zake te doen.

Maar toch glad ijs. Inmiddels heb ik een garantie beurs van het Universiteits Fonds gekregen voor mijn sabbatical in New Zealand, waar ik heel blij mee ben. Ik ga en hoop een goede indruk achter te laten op de Auckland University – niet alleen van mij, maar ook van onze mooie Universiteit Twente.

UFonds pantone 383