De overtocht naar Zuid – Dag 15

Al tijdens de nacht blijkt het idee dat het misschien wel eens droog zou kunnen blijven een illusie: vanaf vroeg in de ochtend klatert de regen op de bus. Het is nog ruimschoots donker als we om 06:15 opstaan en ons snel klaarmaken voor vertrek. Een half uur later rijden we door de stromende regen de 6 kilometers naar de boot, terwijl het langzaam licht wordt. De regen houdt aan en het zicht op Wellington wordt ons ontnomen door de laaghangende wolken. Op open zee maakt het niet zo veel uit, maar het laatste deel – zeker een uur – vaart de boot vlak langs de grillige kust van het Zuid eiland; aan beide zijden van de boot zijn de met steile onherbergzame hellingen te zien, met een dikke deken van wolken bedekt die zich over de dalen drapeert. Best mooi, maar toch…PhotoBook-03-20PhotoBook-03-19In Picton is het nog steeds bewolkt en volgens de voorspellingen is dat ook het geval in het hele noordelijke gedeelte van het Zuid eiland. De weerberichten hier zijn echter gelukkig net zo betrouwbaar als die in Nederland: slechts een heuvelrug na Picton breekt de zon alweer door en zien we blauwe lucht – of eigenlijk, zien we eindelijk weer eens wat. En wat we zien is prachtig. Besneeuwde bergtoppen duiken op en heuvels gekleurd door rots en kale begroeiing. De weg slingert door groene dalen, stijgt dan weer, daalt dan weer. Het is fantastich mooi, helemaal als we ook nog eens de Pacific ontwaren.PhotoBook-04-01PhotoBook-04-02Wel zijn we blij dat we dat punt halen, want we worden, terwijl we zelf op normale gepaste afstand rijden van een tweetal andere vrachtwagens die met 100km/u over de weg voortrazen ingehaald door een grote New Zealandse combinatie. Nu moet daar even bij vermeld worden dat deze iets langer zijn dan de gemiddelde Nederlandse combinatie. Standaard het formaat van de in Nederland onder de naam ZLV bekende combinaties. Een metertje of 24 dus. De chauffeur lijkt zich dat echter niet zo erg bewust en stuurt zijn combinatie al enthousiast naar links op het moment dat de aanhanger zich nog half naast ons bevindt! Vervolgens blijft hij een hele poos voor ons hangen, soms met een snelheid die wij ook wat te laag vinden, omdat hij de twee vrachtwagens voor ons niet zo makkelijk van de weg kan duwen. Gelukkig stoppen we iets later voor onze lunch.

Als we niet achter een heuvel rijden, staat rechts van ons bijna constant een rotsachtig besneeuwd bergmssief op ons netvlies. Of dit al de uitlopers zijn van de New Zealandse Alpen weten we niet, maar het heeft wel wat van de Alpen weg. Dat beeld krijgt echter toch een uniek extraatje: links zien we de oceaan. En tussen die oceaan en die besneeuwde mastodonten rijden wij in ons campertje.PhotoBook-04-04PhotoBook-04-03Ondertussen rammelt de tourist radio er vrolijk op los. Er is veel te doen en te zien op het Zuid eiland. Op een gegeven moment horen we iets over een wandeling van 15 minuten en een tractatie op ‘seals’. We hebben tijd zat, alleen reden we daar nu net niet langs? Er was ook zo’n bruin bordje langs de kant van de weg? Iets later blijkt dat we toch nog op tijd zijn, zij het dat we geen 15 minuten hoeven te wandelen, maar slechts een trappetje af te hoeven dalen. Zonder wandeling dus dezelfde tractatie!PhotoBook-04-05Onze biologische kennis en kennis van het Engels schiet tekort om te bedenken of we nu met zeerobben of zeeleeuwen te maken hebben, maar we hebben er maar een serie foto’s van gemaakt: de ‘seal’ kolonie – of beter een van de vele die zich hier langs de kust ophouden – liggen bijna letterlijk aan onze voeten. Het steen en rotsige strandje ligt bomvol met deze beesten die zich weinig aan lijken te trekken van de golven die hard op de rotsen beuken. Op enkele wat boven het water uitstekende rotsen lijken zich kleine ‘zwembadjes’ gevormd te hebben, waar wat kleintjes in rond spartelen, zo nu en dan verstoord door een grote golf die laten we zeggen voor wat verversing van het water zorgt. De volwassen hebben zich neergevleid op het strand en lijken niet van plan ook maar enige actie te ondernemen, ook niet als een van de kleine kornuiten probeert enige actie te ontlokken aan de ouder: “ga eens zelf spelen, laat mamma met rust!” (de kolonies blijken uit vrouwtjes en kleintjes te bestaan, de mannetjes leven in deze tijd van het jaar solitair).PhotoBook-04-06PhotoBook-04-07Je kunt je afvragen of het zin heeft om het Noord eiland in redelijk korte tijd over te steken, voor een aardig bedrag (400 dollar) over te steken met de boot en een paar dagen op het Zuid eiland rond te rijden, maar na een halve dag rondtouren hebben wij het antwoord al klaar: een volmondig JA! Wat hebben we veel gezien: prachtige ruige omgeving, besneeuwde bergtoppen, de Pacific, seals – en niet te vergeten: de zon. Het is heerlijk weer en als we de bus in Kaikoura redelijk op tijd op een campsite installeren (ongeveer 14:00), genieten we van een wandeling naar het centrum, een blik op de oceaan en uiteindelijk een biertje aan de picnick tafel. Wel koelt het zodra de zon uit beeld verdwijnt vrij snel af, maar ach, liever een heldere sterrenhemel en wat kou dan die eindeloze regen van gister en vanochtend. We zijn er gewoon helemaal vrolijk van.