De ontmoeting

“There you are, you’ve found it. Welcome, come in”. Een oude, tikje gebogen man staat in de deuropening. Oud gaat in dit geval wel duidelijk samen met vitaal. Dat merkte ik al toen ik hem aan de telefoon had: een kraakheldere, scherpe stem. Maar oud gaat ook gepaard met veel tijd, maar dat is niet vervelend, want het is eigenlijk best bijzonder zo met deze man te mogen praten.

Barry Magee – wie kent hem niet… Nou, ik niet, maar ik heb eerder al bericht dat de man een, laten we zeggen, aardige staat van dienst heeft: 2:17 op de Olympische Spelen in Italie (1960), wat hem brons opleverde. Hij liep 2 minuten achter de winnaar die een wereld record liep. En ze liepen het laatste deel van de race in het donker, want het was zo warm dat ze na protesten van de coachen niet om 14:00, maar om 17:00 van start waren gegaan.

Hij liep dat jaar ook in Japan (Fukuoka) en won met een tijd van 2:19:04. Een enorm plakaat mocht hij mee naar huis nemen. Hij liep ook de 4x 1 mijl, samen met twee 800 meter specialisten en een andere lange afstandloper. Ze moesten competitie geven aan de Britten, die een wereldrecord wilden lopen. Zij wonnen van de Britten en liepen een wereldrecord….

Zo gaan de verhalen door: over zijn successen, over zijn tweee huwelijken, over dat lopen nooit op plaats 1 mag staan: het is een bonus. Over de successen van de lopers, veel jonge lopers ook, die hij begeleidt. Ze komen uit alle windstreken van de wereld. Via de mail krijgen ze aanwijzingen, terugkoppeling over wat ze gedaan hebben. Over dat zijn tweede vrouw gelukkig zo goed is met computers, over balans in je leven, over al of niet trouwen.

Oude mensen hebben tijd. Maar ook de ervaring. Decades loop- en train ervaring, en dat heeft zich inmiddels vertaald in een groot aantal successen van lopers die onder zijn regime getraind hebben. Of eigenlijk: dat van Arthur Lydiard. Dat is degene die de formule uitgewerkt heeft. Volgens Barry Magee vult hijzelf gebruikt hij alleen de formules van Lydiard.

Maar wat is dan het geheim? Er zijn, daar ben ik al wel achter, geen baantrainingen. Ach, techniek… Minimaal effect op je prestaties. Snelheid kun je ook niet verbeteren is het devies. Je kunt alleen je uithoudingsvermogen verbeteren. En met mijn 38 jaar zit ik nog aan het begin van de periode waarin de grote winsten te behalen zijn. Volgens Barry Magee.

Er zijn verschillende periodes: conditionering, versterking (voornamelijk intervallen heuvel op), tijdlopen (bijvoorbeeld 3, 5 of 10 kilometer op de baan, op 95%) en als laatste de periode voor een grote wedstrijd: aanscherpen. Maar misschien nog wel belangrijker: veel lopen, maar ook weer niet teveel. 160km per week.

En wat er verder door allerhande wijze heren geroepen wordt: “The results speaks for itself, look at all the medals won by athletes from New Zealand”. The proof is in the pudding, zogezegd. Het werkt is het devies en je doet mee of je doet niet mee.

Het geeft allemaal best te denken, maar het is zondermeer een bijzondere ervaring met deze man te praten. Na 2.5 uur vertrekken we weer, met een hoofd vol impressies. En met in gedachten ook de opmerkingen over de tijden die ik heb gelopen. Ze ‘kloppen’. En het kan sneller. “What do you think of 02:32?”

Vorige bericht

Volgende bericht