Franz Josef

Het is de vraag of het gaat lukken om op de gletsjer te komen vandaag. De voorspellingen zijn ronduit beroerd, maar het weer lijkt goed te zijn als we opstaan. Er hangen her en der zeker nog wat wolken, maar het is lang zo grijs niet meer als gisteren. Aan de andere kant zitten we in Whataroa en dat is net een andere vallei. Onzekerheid troef dus.

Als we, na rustig ontbeten te hebben, richting Franz Josef rijden is het weer er zeker niet minder op geworden. Het sporadisch blauw is uitgegroeid tot een consistent blauw. Maar, er zijn ook nog enkele laaghangende wolken. En met de afwezigheid van de wind is de kans groot dat het lang duurt voordat die wolken het veld geruimd hebben. En inderdaad blijkt er een eigenwijze wolk te hangen over de Franz Josef gletsjer. Er zijn geen vluchten mogelijk. Vanuit het in het warme zonlicht badende dorpje is de wolk duidelijk te zien. Zij willen ook wel vliegen (natuurlijk ook vanuit commercieel oogpunt), maar het zit er gewoon niet in.

We kunnen eventueel tot morgen wachten, maar de voorspellingen zijn niet beter. Nu is het echter wel mooi weer om met een gids de vallei in te trekken en tot vlakbij de gletsjer te komen. Of dat morgen een net zo goed alternatief is, is nog maar de vraag. We besluiten dus onze kans te pakken en gaan voor de tour door de vallei.

De zon doet zijn kracht gelden en terwijl de wolk over de gletsjer langzaam (te?) wegtrekt, is de vallei snel opgewarmd en lopen we in T-shirt door het tropische bos. Precies die combinatie – tropisch bos en gletsjer – maakt dit stukje van de wereld zo uniek. Het is fenomenaal om te zien, maar tegelijkertijd ook treffend hoe de warmte de laatste jaren de gletsjer teruggedrongen heeft.

De gids vertelt ons eerst een aantal interessante dingen over het tropische bos en enkele van zijn bewoners. Ook proeven we een van de heel weinige varens die eetbaar zijn – dat wil zeggen: niet kankerverwekkend. Langzaam komen we op opener terrein. Het bos wordt teruggedrongen tot de steile wanden van de bergen en de rivierbedding eist de ruimte op. De rivier zelf neemt op dit moment maar een klein gedeelte in beslag (maar goed ook) en zal ook zelden de hele breedte in bezit nemen, maar over de jaren zal haar loop wel het gehele gebeid bestrijken op zoek naar een snellere of makkelijkere weg naar de zee. De stenen zijn kleurrijk, door het kwarts wat er in zit, er rood kleurige blauw-groen algen op groeien en groen mos. Het is indrukwekkend hoeveel stenen hier in de loop der tijd gedeponeerd zijn. Vlak bij het dorp is een single lane bridge die slechts enkele meters boven de stenige rivierbedding ligt, maar waar men 20 jaar geleden nog onderdoor vloog met een vliegtuigje.

De zuidelijke alpen worden omhooggedrukt door de langs en onder elkaar schuivende Pacifische en Australische plaat. Aan de westkant van de Alpen, precies onder Franz Josef door, loopt de breuklijn, vergezeld door een aantal kleinere breuklijnen, die makkelijk te herkennen zijn door de scherpe hoeken in de bergen. Het lijkt er niet alleen op dat de berg verschoven is, het is ook echt zo. Indrukwekkend.

We lopen aan het einde over een enorme berg puin. We zijn daarvoor langs een afzetting gegaan waarbij aangegeven staat dat je er absoluut niet langs mag: gevaarlijk enzo. Informatie over wie er allemaal omgekomen zijn enzo. Met gids mag je er echter gewoon langs. De enorme bult is niet zomaar puin dat door de gletsjer vooruitgeduwd is, maar het is puin van een ingestorte rots dat op de gletsjer lag toen deze nog verder het dal in lag. De gletsjer is sindsdien teruggedreven, maar het ijs onder de berg puin is achtergebleven, geisoleerd door dat zelfde puin. Het smelt langzaam en vormt ijsgrotten, maar het behoeft geen betoog dat het een onverstandig idee is deze uitgebreid te bezoeken.

Alhoewel we op redelijke afstand van de gletsjer blijven, terwijl we gehoopt hadden op een spectaculair tocht op het gletsjer ijs, hebben we vandaag een prachtige dag. Het weer is geweldig en de tocht met gids is ontzettend leuk. je kunt teleurgesteld zijn, maar wij hebben gepakt wat er vandaag voor moois voor ons inzat – en daar hebben we absoluut van genoten. We komen nog wel een keer terug.

Terug in het dorp zoeken we een restaurantje op. Voor een absoluut touristische nederzetting – het is echt alleen maar hotels, motels, resorts, backpackers hostels, restaurants en cafe’s – is het eten van goede kwaliteit. Net voor de zon onder gaat rijden we terug naar de B&B – dat rijdt een stuk prettiger dan in het pikkedonker. Daarna starten we de laptop op om de komende nachten te boeken – en een tocht door Doubtful Sound in Fjordland. Voor de komende dagen hebben we mooie vooruitzichten!

Vorige dag – De reis naar Zuid – Volgende dag