Van Greymouth naar Franz Josef (of Whataroa)

“Van … naar …” betekent in principe een reisdag. Maar vandaag is niet zo’n lange reisdag. We hoeven nog geen 200 kilometer in Zuidelijke richting af te leggen om onze eindbestemming voor vandaag te bereiken. We vertrekken dus in noordelijke richting. Ten noorden van Greymouth liggen namelijk de Pancake Rocks, een kalksteen formatie die een vreemd gelaagde structuur heeft. Inderdaad alsof het een stapel pannenkoeken betreft. Eigenlijk moet je er zijn wanneer een westerstorm overtrekt. Dan beukt de zee zo hard op de meters boven het zeeniveau uitstekende rotsen dat het water tot meters boven de rotsen uitkomt. Een westerstorm heeft echter ook weer andere nadelen, dus een aardig compromis is de drizzle regen die net even ophoudt op het moment dat wij de rotsformaties bekijken.

Het weer is inderdaad omgeslagen en dat brengt wel wat verandering in het landschap. Het is echter nog steeds verbazingwekkend mooi en het blijft groen, waardoor de grauwheid die in Nederland zo vaak gepaard gaat met dit soort weer, hier niet de overhand krijgt.

Bij vlagen is het droog en we lijken wat voor de regen uit te rijden. We kunnen zowaar lunchen terwijl het droog is en de picknicktafel ook droog is. Alsof het hier nog niet geregend heeft. Als we wegrijden vallen de eerste druppels.

De westkust is meer open dan we in eerste instantie gedacht hadden. De heuvels houden zich nog een beetje op de achtergrond. Een met weilanden bezaaide vlakte, afgewisseld met bosrijke stukken en waarschijnlijk bij hoog water onderlopende gebieden. Zeer zeker een fraaie omgeving.

Al lange tijd, zelfs al voor we Greymouth bereikten, wordt de weg vergezeld door een spoorlijn. Het is ook het meest logische traject voor een spoorlijn. Net als gister wisselen de weg en het spoor vaak van kant. Niet alle overgangen op deze Staat Hoofdweg zijn voorzien van slagbomen, maar de meest hebben toch wel een signalering. En een bord “look for trains”. Dit blijkt een spel dat voor ons te moeilijk is: we hebben geen enkele trein kunnen ontdekken. We vragen ons ook af wat je er eigenlijk mee mag doen als je er eentje gevonden hebt.

Gister reden we langs een rivier – de Grey – en weg en spoor staken veelvuldig deze rivier over. Nu steken we ook veelvuldig rivieren over, maar steeds een andere rivier die haaks op de weg vanaf de heuvels naar de zee stroomt. En dus komen we, naast een serie ‘gewone’ bruggen ook weer een aantal single lane bruggen tegen. Nogmaals, op de Zesde Staats Hoofdweg. Maar wat als zowel de weg als het spoor op ongeveer dezelfde plek de rivier over moeten? Wel, dan ligt er gewoon een single lane bridge voor zowel het wegverkeer als de trein. Een van de rijrichtingen heeft voorrang over de ander – zoals gebruikelijk, maar de trein heeft altijd voorrang. Het is een heel eenvoudig spel.

Morgen staat een helicoptervlucht naar de gletsjer op de planning, inclusief hike op de gletsjer. Het is de vraag of het weer het toelaat, want de regen heeft inmiddels doorgezet en er wordt meer regen verwacht. Maandag wordt het pas weer echt mooi weer hier, dus het is even de vraag wat we gaan doen als de helicopter vlucht morgen niet doorgaat. We kunnen er in alle rust en luxe over nadenken, want we zitten in een mooie luxe kamer, met ensuite badkamer (dat is na de cabins op de campings echt een luxe!) en uitzicht op de herten die hier gehouden worden. We hebben ons op deze plek getracteerd omdat we vandaag 6 jaar getrouwd zijn. Blij dat we dat gedaan hebben!

Vorige dag – De reis naar Zuid – Volgende dag