Wellington

Ook als het licht is, lijkt er hier in Upper Hutt niet veel te gebeuren. Maar misschien is ons tempo van opstaan en ontbijten ook wel door andere oorzaken niet bijster hoog te noemen. Maar waarom zouden we? We willen vandaag Wellington verkennen en of we daar nu een half uur eerder of later arriveren doet niet zoveel ter zake. Wat we in elk geval erg graag willen zien is het parlements gebouw: Beehive.

Ik vermoed dat velen zich niet realiseren dat Auckland niet de hoofdstad van New Zealand is. Waarom zou je je ook eigenlijk druk maken om wat de hoofdstad is van dit landje in de verre uithoek van onze wereld (dat maakt het ook zo fantastische plek om te zijn). Impliciet Eurocentrisch denkbeeld overigens. Hoe kan welk punt dan ook op een bol als het centrum van het oppervlak aangewezen worden? En als er al punten zijn op de niet perfect bolvormige aardbol, dan valt geen van die punten samen met het relatief kleine stuk land dat tot Europa behoort. Dat terzijde.

Er is in Upper Hutt een treinstation en er gaat vandaar een trein naar Wellington. Gezien het aantal passagierstreinen die er in New Zealand zijn, zou je dat als een bijzonderheid kunnen beschouwen. We kunnen – zonder extra te moeten betalen – in de trein een kaartje kopen en een retourtje is goedkoper dan twee keer een enkeltje (omgerekend 50% korting op de terugreis). Die goede oude tijd.

Als we het station uitlopen, stormt er geen auto naar binnen en ook de politie is niet in grote getale aanwezig om in quasi slowmotion drafje de achtervolging in te zetten. Nog steeds vraag ik me af hoe ze met de lage snelheden waarmee ze aankwamen rijden met piepende banden tot stilstand kwamen. Speciaal rubber? De film opnames die tijdens ons vorige bezoek aan de gang waren zijn kennelijk gelukt.

De wachttijd in het parlementsgebouw is kort, dus na even wat rondgesnuffeld te hebben en informatie gelezen te hebben over het bijzondere ronde gebouw waarin het parlement huist, begint de tour. Feitelijk komen we door drie gebouwen. Het ronde gebouw is het nieuwste, daarnaast ligt het halve oude gebouw dat overigens nog steeds in gebruik is en als laatste in de lijn vinden we de bibliotheek. Dat komt mij redelijk vreemd voor, maar kennelijk is het eerste parlement ooit in de bibliotheek gevestigd en daarmee is kennelijk een traditie ontstaan. Niet helemaal verkeerd. Kunnen de parlementsleden zich tenminste goed informeren door de juiste achtergrond informatie te bestuderen.

Naast de mooie architectuur, leren we ook het een en ander over hoe de regering werkt. Er wordt ook duidelijk verteld aan de Kiwi’s hoe ze betrokken kunnen zijn bij de democratie. Goede boodschap, goed idee om op deze manier aan de mensen de boodschap door te geven hoe ze actief deel kunnen nemen. Voor ons is het gewoon interessant hoe het hier werkt. Welke weg een wet aflegt van voorstel tot goedkeuring. Ze hebben hier ook geen eerste kamer, of senaat, meer. Een wetsvoorstel moest feitelijk twee keer dezelfde weg afleggen: de ene keer voor het House of Representatives en de tweede keer voor de Senaat. Overbodig, tijdrovend en dus afschaffen. Erg Kiwi.

Verder nog wat interessante weetjes. Bijvoorbeeld dat er twee officiele talen zijn in New Zealand. En dan denk iedereen natuurlijk Maori en Engels. Nee dus. Ja, Maori is inderdaad een officiele taal, maar Engels is niet een van de officiele talen – net als het dat niet is in Engeland. De tweede taal is gebarentaal. Nederland heeft dan zeker ook twee officiele talen, maar nee, utieraard moet Nederland polderen en dus hebben we drie officiele talen. Over Friesland hebben we het echter al eens gehad.

Na het parlement was het tijd voor lunch en daarna de beroemde kabeltram. Grappig ritje, leuke historie in het museumpje aan de top en een mooi park. We lopen door het park terug. via de rozentuin. Dat hebben ze ook overal hier: rozentuinen. Sommige zijn mooier dan andere, maar het is toch altijd een kleurig geheel. De middag vullen we zo dus met een aangename wandeling. In het zonnetje en ook dat is bijzonder voor Wellington: de stad is berucht om de regen en het gebrek aan zon.

Morgen beginnen we met terugrijden naar Auckland. Niet in een dag. Waar we uitkomen weet ik niet, maar hopelijk hebben we voldoende goed wifi om de berichten van de Enschede Marathon binnen te halen. Aan het einde van onze dag zal de Enschede Marathon van start gaan, lokale tijd 20:00 voor ons. De eersten zullen dus wel binnen zijn voor we gaan slapen, maar het zal bij het ontbijt zijn voor ik de updates zal zien – ook van degenen die de halve doen. In elk geval: succes voor iedereen!

Vorige dag – De reis naar Zuid – Volgende dag