Tairua – Whangamata

Oei… wolken… de lucht is grijs en het lijkt er zelfs op dat er regen in de lucht hangt. Maar dat komt misschien met name door de laaghangende wolken boven de bergen landinwaarts. Richting zee gloort de gele gloed van zonneschijn.

Zodra we gereed zijn voor vertrek – en we nemen ruim de tijd, want we hebben een niet heel erg lange route voor de boeg – is de lucht al een stuk meer geklaard. Het is nog steeds bewolkt, maar met het vooruitzicht van een redelijke klim, rouwen we hier niet om. De temperatuur is prima.

Het begin van de route naar Whangamata is makkelijk. Slechts een enkel hellinkje vereist wat inspanning. We trappen dus vlot door het rustige landschap. Links de oceaan, of de delta van een rivier die in die oceaan uitkomt. Volgens het routeboek ‘mangrove’ landschap en inderdaad staat er wat beplanting met de voeten in het water. Rechts – landinwaarts – weilanden, naaldbossen en op de achtergrond de Coromandel Range: het kleine bergmassief van zo’n 500 meter hoog.

Voor we het weten hebben we 12 kilometer gehad en dus tijd voor een stop, want er is een bankje en de klim van de dag begint over een enkele kilometer. Terwijl we even lekker genieten van de pauze constateren we dat de lucht inmiddels niet een beetje, maar helemaal opengetrokken is. Nog even wat extra zonnebrand, het wordt straks zweten op de klim.

P1000317De eerste stop, vlak voor de klim.

P1000320Waar we geweest zijn en waar we naar toe gaan.

Die klim dient zich 2 kilometer later aan. De Pacific Coast Highway slaat af van de weg die de Coromandel Range in gaat klimmen. Wij moeten echter direct terugschakelen naar een lager verzet, terwijl we tussen de naaldbomen meter voor meter hoogte winnen. We zijn op weg naar het Opoutere zadel: Omhoog, een stuk naar beneden en weer omhoog. Het klimmen gaat makkelijker dan gister. De helling is ook niet zo moeilijk, maar vergis je niet: ruim 3 kilometer alleen maar omhoog fietsen is geen sinecure. Toch lukt het met slechts twee stops om op adem te komen boven te geraken en de tweede helling doen we zelfs in een keer.

Daarna is het heerlijk afdalen. We stoppen bij een leuk fruittentje, waar we avocado kopen die we meteen op brood doen: een heerlijke lunch! En voor degenen die denken dat er weinig smaak zit aan een avocado: misschien die, die je in Nederland koopt…

P1000322Lunch onder een fruitboom.

P1000324Het fruittentje waar we heerlijk avocado en perziken kopen.

We hebben nog slechts 10 kilometer voor de boeg, die we met gemak wegtrappen. De route is vandaag erg vriendelijk. We worden vandaag door ander landschap omgeven dan gister, terwijl we toch niet zo heel ver weg zijn van waar we gister waren.

Al met al zijn we vroeg bij onze slaapplek: een leuk miniappartementje. Het ziet er netjes uit en de eigenaren zijn bijzonder vriendelijk. Even opfrissen en dan lekker relaxen. Het was een korte, relatief makkelijke tocht, maar het is ook vakantie!

Aan het eind van de middag lopen we naar het centrum van Whangamata. We gaan ook op zoek naar de mogelijkheden om tenminste een deel van de reis naar Thames – de etappe van morgen – per bus te doen. Het klimmen ging weliswaar goed vandaag, maar Marije heeft wel last van haar knie en het heeft ook geen zin om met een kapotte knie in Auckland terug te komen. De tourist information is pas morgen om 10:00 weer open, dus morgen maar wat later op pad. Eerst lopen we maar eens naar het strand, genieten van het strand, de zee, het uitzicht en tracteren onszelf daarna op een heerlijke Pavlova. We struinen nog wat door, eten pizza en wandelen terug naar ons hutje. Onderuitzakken, beentjes omhoog en verder niet zoveel doen. Vakantie… en na weer een hele dag buiten bezig zijn, val je ‘s avonds snel in een lome stand. Vakantie…

P1000326Genieten van de zon, de zee en het strand.

 Vorige dag

 Volgende dag

Hoofd menu Coromandel fietstocht