Whitianga – Tairua

Blauwe lucht en zon! Dat is een stuk beter dan gister. Rond 07:30 staan we op, pakken alles in, ontbijten en stappen na de vriendelijke eigenaren van de B&B gedag gezegd te hebben (ze zijn wat ouder, dus dat kost wat tijd) op de fiets. Richting de ferry die ons naar een alternatieve weg brengt – we hoeven dus niet over de drukke State Highway 25.

De route is vlak en voor wie denkt dan Nederland vlak is: nee, Nederland is twee dimensionaal. Vlak betekent dat er relatief korte hellingen bedwongen moeten worden. Het landschap deint op en neer. We heel mooi, zeker in de zon, met al het groen, de vogels – die we meer horen dan zien – de bloemen, de oceaan. Het is prachtig.

Maar niet licht fietsen.

P1000281Net niet helemaal vlakke weg.

Na een kilometer of 15 komen we in Hahei Beach. Een behoorlijk toeristisch plaatsje, met voornamelijk vakantiewoningen en strand. Witzand strand en dat zie je hier beslist niet overal. Er is aardig wat activiteit op het strand en dat is gezien het weer bepaald niet onverwacht of onbegrijpelijk. We nemen rustig de tijd voor een lunch, want we hebben misschien maar 15 kilometer gefietst, maar die kilometers kwamen bepaald niet vanzelf.

P1000283Strand bij Hahei Beach.

Bovendien… we hebben vakantie, vandaag maar krap 40 kilometer op het programma, het is fantastisch mooi weer, dus waarom zouden we ons uberhaupt haasten?

De Cathedral Cove is dichtbij, maar hoe dichtbij is even de vraag. Als het enigszins mogelijk is deze rotsformatie te bezoeken dan zullen we die zeker aangrijpen. Met de fiets is het niet bereikbaar en lopend is zeker 40 minuten enkele reis vanaf een parkeer plaats iets verder (en zoals later zal blijken aanzienlijk hoger) gelegen. De watertaxi dus. Op het strand staan twee wapperende vlaggen en ergens daar in de buurt landt de taxi. Dus hop, het strand op schoenen uit en wachten tot er een bootje zijn loopplank door de branding het water in legt, zodat we met slechts een paar passen door het water aan boord kunnen.

De tocht duurt slechts enkele minuten. Misschien 10 in totaal. Maar het uitzicht is prachtig. Het lijken krijtrotsen te zijn, maar het kan ook iets mergel achtigs zijn. In elk geval verheffen de rotsen zich hoog boven het zee niveau uit. Daarboven het groen van subtropische vegetatie; gevoed door water en zon, groeit het intens.

P1000290De kust gezien vanuit de watertaxi.

P1000293De kust vanuit de watertaxi, met al een glimp van Cathedral Cove.

P1000296Wij zijn net van boord, maar dit is dus het boarden van de taxi.

Cathedral Cove is indrukwekkend. Mooi, groot en het draagt een lange historie. Het duurt immers even voor het water het wint van het steen – iets dat op zich al een wonder op zich mag heten.

P1000298Blik op het strand vanuit de Cathedral Cove.

P1000303De rand van het strand: geen ontsnappen mogelijk.

“Waarom wandelen we niet terug?” Goed idee. Hollanders als we zijn: het spaart ons ook nog eens het geld van de taxi rit uit, want kennelijk hoef je pas op de terug weg te betalen. Dus wandelen we de trappen op om van het idyllische strandje rond Catherdral Cove de rotswand te beklimmen. Gelukkig wordt het pad steeds makkelijker begaanbaar en na een mooie wandeling, met zo nu en dan fantastisch uitzicht over de oceaan, staan we na ongeveer 45 minuten weer bij onze fietsen. Nog even een ijsje en dan weer op weg.

P1000308Uitzicht vanaf het wandelpad op Cathedral Cove.

Op weg naar een steile beklimming. We moeten een naar pukkeltje op om uit Hahei weg te geraken. Fietsen en lopen dus. De kilometers daarna gaan makkelijk. De weg daalt met name door een omgeving met meer weilanden dan bossen. Het landschap rolt liefelijk voor ons uit, badend in het zonlicht, vriendelijk, rustig – dit is zoals het wezen moet.

Maar al dit moois krijg je niet cadeau: voor we bij de eindbestemming aankomen staat ons nog een klim te wachten. Die is redelijk lang en misschien niet zo stijl als de eerste klim van gister, maar hij valt zwaar. De weg lijkt soms toch echt vlak – als je vooruit kijkt. Waarom trapt het dan zo zwaar? Het wil niet en gaat niet. Achterom kijkend blijkt de weg nog steeds hard omhoog te gaan. En nog maar zo weinig hoogtemeters gehad. Er zijn een paar stops nodig om even goed bij te komen, maar uiteindelijk bereiken we wel fietsend de top! Victorie! En een foto van het mooi uitzicht, want als je 225 meter boven zeeniveau staat en vlak bij die zee ook nog eens, dan zie je ook echt wel wat!

P1000313Uitzicht vanaf 225 meter hoogte.

Daarna is het heerlijk afdalen. De fietsen die we hebben zijn niet zo goed als onze eigen fietsen, maar we gaan hard genoeg om een rijtje auto’s het inhalen te verhinderen. Er zitten ook nog wat bochten in de weg, die inhalen moeilijk maken, door beperkt zicht en beperkte snelheid.

Halverwege de afdaling stoppen we nog even om een twin Kauri te gaan bekijken. We weten al dat je om een boom te zien soms een boswandeling moet maken, maar dan zie je ook een boom. Die is niet te missen. Onze constatering na twintig minuten door het bos gedwaald te hebben over een pad dat gelukkig gemarkeerd was, omdat het anders niet als pad herkenbaar was, is dan ook dat de Kauri twin niet meer bestaat. Zinloos onze schoenen gedesinfecteerd.

Beneden in Tairua hebben we snel de campsite gevonden waar we een cabin hebben gereserveerd. We zouden op de camping kunnen koken als we pannen bij ons zouden hebben, dus gaan we naar de bar aan de overzijde. Daar eten we overheerlijk New Zealandse mosselen, Calamaris en lam en drinken er een uitstekende wijn danwel biertje bij. Gastronomisch gezien is het hier prima voor elkaar.

Ook als is het nog maar net licht in Nederland, het duister is hier al weer ingevallen. Het slapen zal vanacht wel lukken. En dan op naar de volgende dag.

 Vorige dag

 Volgende dag

Hoofd menu Coromandel fietstocht