Niet meer dakloos

We hebben een huis! We zullen dus niet dakloos zijn in New Zealand. Het heeft wel wat tijd gekost en gezien het bedrag dat je aan zo’n huisje kwijt bent, mag dat ook best.

Op afstand in een onbekende stad zoeken is natuurlijk sowieso al een opgave. Wat is er beschikbaar? Wat zijn de prijzen? Wat zijn de leuke wijken? Willen we een apartement, of een huisje? Is dat laatste betaalbaar?

Zo langzamerhand krijg je echter wel een beeld van wat er is, wat het kost, wat de extra kosten zijn enzovoorts. En dan dringt het besef door dat het toch echt om best een hoop geld gaat. Tussen weten en beseffen zit nog een best verschil.

Dus de afgelopen week tot ‘s avonds laat weer op internet aan het zoeken geweest, nog meer huizen – of beter: foto’s van huizen – bekeken, tot je met brandende ogen naar het laptopscherm aan het staren bent, het zoveelste mail bericht hebt verstuurd, of de zoveelste conclusie hebt getrokken dat ook dat ene huis toch niet is wat we zoeken.

En dan moet ik ineens denken aan de vorige hardlooptraining, waar een van de clubgenoten vertelt een nieuwe auto gekocht te hebben. Toch een nieuwe, want, lang verhaal, veel geld maar wel beter. Een ander merkt op dat mensen typisch de neiging hebben na een grote uitgave een rechtvaardiging daarvan te zoeken. Waarop de eerste zeer typerend zegt: “maar het is ook echt een goede deal”.

En wij, wij hebben een heel mooi huisje. We zijn blij met onze keuze, blij dat we een keuze gemaakt hebben en een uurtje eerder met een geruster hart kunnen gaan slapen. 1600 dollar overgemaakt naar New Zealand, maar we hebben dan ook een hele goede deal. Eigenlijk de beste deal mogelijk, want echt, het is echt een mooi huisje voor echt een hele mooi prijs.

Volgende bericht