Post uit New Zealand

Het komt steeds dichterbij. Ook weer niet, want het blijft gewoon de andere kant van de wereld. Wat ik uiteraard bedoel is dat het moment dat wij naar New Zealand vertrekken steeds dichterbij komt. Daarvan druppelen de bewijzen binnen, zoals een pas van de bank in New Zealand, die dus helemaal uit New Zealand naar toe is komen reizen. De wereld is niet meer zo groot. Meteen ook maar even ingelogd en de kaart geactiveerd en gezien dat ons geld, dat we onlangs overgemaakt hebben er nog steeds mooi geparkeerd staat. Pas als we daar zijn kunnen we de rekening pas activeren en er gebruik van maken, maar de kaart die nodig is voor internet bankieren hebben we dus al wel.

Andere signalen zijn natuurlijk de collega’s op mijn werk die me goede reis wensen omdat ze er morgen en maandag niet zijn – daarna ben ik niet meer op de universiteit. Vakantie en het voorbereiden van de reis. Dan zal het nog wel verder beginnen door te sijpelen.

De dozen in huis van de dingen die we aangeschaft hebben zijn ook niet te missen en hebben een duidelijke relatie met het komende vertrek. Ze staan vol in het zicht (opruimen is sowieso niet ons allersterkste punt).

De signalen zijn er dus wel, maar het besef blijft nog wat achter. Nu ben ik dat wel een beetje van mezelf gewend. Dat gevoel komt pas als we op weg zijn naar het vliegveld. Of misschien zelfs pas als het vliegtuig zich los maakt van de grond.

Uiteraard heb ik er wel heel veel zin in. Het valt misschien wel net teveel buiten mijn voorstellingsvermogen dat het echt gaat gebeuren. En misschien is het ook wel even wat drukte van alledag die niet toestaat dat het besef door gaat dringen. Wellicht komt dat toch de komende weken als we lekker van een paar vakantie dagen genieten.

En voor de achterblijvers: er zal zeker regelmatig een bericht op de site verschijnen met onze belevenissen.

Vorige bericht

Volgende bericht