Toestemming

In een eerder bericht toch een beetje die onzekerheid. Kafkaiaans – je krijgt een berg formulieren, maar niemand kan je vertellen of deze nu voor jou van toepasssing zijn, instructies zijn vaag, want voor andere situaties, maar schijnbaar wel belangrijk.

En vervolgens stuur je de zaak op. De hele handel verdwijnt uit beeld, buiten bereik, buiten je invloedsfeer. “Bedankt voor je aanvraag, neem geen contact met ons op”. Maar ondertussen ook: “Niet alles is compleet” – en zoek zelf maar uit wat er dan precies mist.

10 dagen, 10 dagen doen ze er over. Als het meezit. Het kan ook langer duren. Wachten. Mond dicht, niets zeggen.

Totdat er ineens iemand voor de deur staat. Negen dagen na ontvangst van de aanvraag, tien dagen na het versturen. Of je even wilt tekenen. Je mag namelijk. De laatste horde.

Later, misschien binnenkort vertel ik nog wel eens dat we allang fietsen hebben. Maar nu, nu hebben we ook een visum!

Vorige bericht

Volgende bericht