Waitekere Dam

Het stond al een poosje op ons lijstje om naar Waitekere terug te keren voor een wandeling. En dan om precies te zijn naar een van de stuwmeer dammen. Waitekere wordt gebruikt als water win gebied en dat zijn dus ook typisch de gebieden waar de stuwdammen liggen. Dus zondag op pad gegaan.

De wandeling begon dicht bij de plek waar de vorige wandeling begon. Daar houd ook verder alle gelijkenis op. Oh nee: het begint met afdalen. De Scenic Drive ligt kennelijk ongeveer op de kam van de berg, want of je er nu links of reachts vandaan loopt, in beide gevallen duik je meteen de diepte in.

IMG_2428Als de begroeiing het even toelaat heb je een prachtig vergezicht over de Waitekere Ranges.

Nu lopen we echter niet over een klein bospad, maar over een (smalle) asfalt weg. Die ligt er duidelijk omdat men toch bij de waterwinning moet kunnen komen. Dat maakt het overigens niet minder mooi, gewoon een stuk makkelijker om te lopen.

IMG_2425Kauri boom, zoveel als op de foto past. IMG_2424Marije probeert de boom op de foto te passen.

Er staat ook een Kauri, net iets van het pad en die is wel de moeite om te bezichtigen waard. Dat betekent schoenen schoonmaken (borstelen en besproeien met desinfecterend spul), 20 meter over een paadje lopen, foto’s nemen van de boom (oh en ah zeggen) 20 meter terug wandelen, schoenen borstelen en desinfecteren en verder lopen over de asfalt weg. Maar ja, de Kauri’s zijn erg mooi, groot(s), maar wel gevoelig.

P1000593Schoonmaak utensils om de Kauri’s te beschermen.

De dam is zoals dammen zijn. Indrukwekkend stukje beton, met aan de ene kant een vredig meertje en aan de andere kant een gapende diepte. Onderaan de dam komt water tevoorschijn uit het beton en vormt het hernieuwde begin van de rivier die het stuwmeer voedt. Dat riviertje stort zich enkele meters een nog grotere diepte in. Het uitzicht in die richting is dan ook indrukwekkend.

IMG_2440Beton, beton, beton – maakt een dam.

De dam is in 1905 gebouwd en om het bouwmateriaal ter plaatse te krijgen is een tramlijn aangelegd. De rails liggen er nog en volgens het boekje dat we hebben en de borden bij de rails zelf, wordt het lijntje nog gebruikt voor onderhoud en om toeristen te vervoeren. Wij betwijfelen, kijkend naar het spoor, dat geen spoor van recent bereden te zijn laat zien. Het is sowieso een officieel wandelpad, dus we lopen een half uur langs het spoortje. We krijgen daarbij een mooi uitzicht op de waterval vlak na de dam: we zien van ver hoe het water inderdaad vlak na de dam de diepte in stort.

IMG_2437Na uit het meer gestroomd te zijn, verdwijnt het water over de rand, de diepte in.

We moeten ook door een tunnel. Een korte tunnel: het einde is vanaf het begin te zien. In het midden is voldoende licht, staat er in het boekje met wandelroutes, zodat je geen zaklamp nodig hebt. Lopen in het midden is sowieso handig, want we weten nu dat er hier aan het begin van de 20e eeuw alleen Hobbits woonden. Of die later of eerder naar het midden van het Noordeiland verhuisd zijn weten we niet.

P1000592De Hobbit tunnel.

Na een half uur lopen krijgen we de keuze voorgelegd om het spoor te verlaten via een klein paadje dat ons na enige tijd bij de Scenic Drive zou moeten brengen, of terug te keren langs dezelfde weg: voor ons ligt een afgesloten tunnel. Deze is te lang en te gevaarlijk voor voetgangers en is dicht. Nog een bewijs dat hier de laatste tijd echt geen trammetjes langs gekomen zijn.

IMG_2450Zicht op de dam en hoe het water zich langs een nog veel hogere natuurlijke muur omlaag stort.

We besluiten terug te lopen, omdat dat mooier is dan langs de weg teruglopen. Bovendien is het gewoon best fijn lopen hier. We komen slecht twee andere wandelaars tegen en het is een vlakke route (trams kunnen geen steile hellingen).

P1000578De tramlijn … P1000580… gaat soms onder een riviertje door – een aquaduct dus…

Langs het spoor loopt ook een waterleiding. De leiding ziet er vrij solide uit, maar eigenlijk is het ook wel weer apart dat je er zo langs loopt. Als je de zaak wilt sabboteren, dan is dat niet zo heel moeilijk om te doen. Maar laten we niemand op een idee brengen. We genieten verder gewoon van het groen om ons heen, de diepe dalen aan de ene kan en de stijle wanden met begroeiing aan de andere kant.

P1000573Terug bij het stuwmeer. Nu nog slechts terug omhoog naar de parkeerplaats.

Terug bij de dam hoeven we slechts de asfalt weg terug omhoog. Er staat aan het begin dat de weg geschikt is voor rolstoelen, maar pas op: de terug weg is alleen maar omhoog! Een waarschuwing die er niet voor niets staat: gelukkig hoeven we geen rolstoel te duwen, zonder vinden we het al steil genoeg!

Vorige bericht

Volgende bericht