Met frisse moed

Het was de week van de allerlaatste kansen voor de studenten om te bewijzen dat ze het toch echt wel kunnen. En dat geeft altijd weer stof tot discussie.

Want vroeger, vroeger was natuurlijk alles beter. Toen waren de studenten slimmer, meer gemotiveerd dan nu en maakten ze niet de fouten (die ik niet nader zal kwalificeren) die de studenten nu maken.

En het heeft natuurlijk te maken met TOM – het Twentse Onderwijs Model. Althans, dat vinden de studenten. Studeren moet nu ineens voltijds en dat is toch wel even een tegenvaller. Niet leuk, geen tijd om bier te drinken, het hele studentenactivisme¬† om zeep geholpen door… oh ja, niet onze mooie universiteit, want uiteindelijk is die net als de andere universiteiten gedwongen geweest prestatie verplichtingen aan te gaan die door de minister zijn gedicteerd en die staat onder invloed van “de maatschappij” en die vindt (wie precies…?) dat studeren niet meer zo lang mag duren. Studenten zoveel mogelijk nominaal laten studeren.

Nee, dan dus vroeger, toen ik student was. Alhoewel… Ik herinner me de junior docent die me in het eerste jaar dat ik college gaf assisteerde. We vonden het allebei gek dat de studenten aanwezig waren bij de uitleg van de theorie, maar als het aankwam op opgaven maken, ze massaal afdropen en andere dingen gingen doen; juist door opgaven te maken leer je het vak immers terwijl, zo zei hij, “ik tijdens de theorie uitleg met soldaatjes speelde”. Tijden veranderen…

Ik had een 7 of 8 voor het vak dat ik nu geef. Hoe heeft de docent die het nakeek zitten zuchten en vertwijfeld zich af zitten vragen waar het met de jeugd van tegenwoordig mis was gegaan?

In september beginnen we dus maar weer met hernieuwde moed aan een nieuwe generatie. Wie weet wat deze zal brengen. Ze spelen vast niet met soldaatjes.