Als de kat van huis is

De kat was er vanochtend nog wel. Wie? Nou, dat kleine beest dat de hele dag en dan met name rond de etenstijden op het terras uiterst zielig aan het miauwen is. Regelmatig werd het beest over de muur gezet (en drie meter lager op de grond terecht komt), waarna het binnen recordtijd weer terugkeerde.

Vanochtend stond het nog te miauwen voor het raam toen ik opstond. Na de ochtendloop, 75 minuten samen met Sophie die bedacht had dat een interval wel een goed idee was – 2 minuten tempo 2 minuten rustig – was de kat er ook nog. Maar ergens op de dag is ze ineens spoorloos.

Onderwijl hebben de fietser zich weer spoorloos gemaakt en zit de rest te genieten in de zon. Zon, krantje, koffie, gebakje van het lokale bakkertje – zwaar zo’n trainingsweek….. Dat geldt ook voor Herman. Gelukkig zorgt hij goed voor zijn atleten, door steeds vers brood te halen voor het ontbijt en de lunch.

In de tweede helft van de middag trekken we er weer op uit met een kleine groep voor een uurtje uitlopen op het strand. Het is eb, terwijl Joop, Lisanne en ik begeleid door Lesley op de fiets, langs de waterlijn lopen richting Spanje – prachtig weer, lekker rustig op het strand. Dit is lekker trainen. Terug moeten we net iets meer over kleine ‘riviertjes’ springen – waarschijnlijk lopen we volgens onze GPS-en door het water en helemaal droog houden we de voeten ook niet.

Uiteraard maken we precies het uur vol – ofwel 3600 seconden en daarna gaan we in het koude water van het zwembad staan. Dat schijnt goed te zijn volgens ‘de geleerden’. We kennen die geleerden niet en het is meer de vraag of het wetenschappers of domweg sadisten zijn.

Ondanks dat er ‘s avonds voor een weeshuis gekookt wordt, blijft de kat afwezig. Na twee dagen het gemiauw en gezeur waar iedereen zat van was, gaan we het misschien toch wel missen. “Onze kat”…