De kern van de zaak

Waarom zijn we hier? Iets met hardlopen, iets met trainen. Dus vanochtend weer iets voor half acht de deur uit. Het is fris, want de zon is misschien al wel uit de zee opgestegen, maar bestrijkt nog amper het land erachter waar ik nu door loop.

Niemand die me vanochtend vergezeld en ik heb me voorgenomen om meer landinwaarts te gaan. Dat betekent onvermijdelijk meer hoogtemeters, maar om een of andere reden vind ik dat wel een goed plan. Nogmaals, we zijn hier om hard te lopen.

Het gaat lekker. De hellingen zorgen ervoor dat de kou al snel niet meer gevoeld wordt, maar de zon verwarmt me iets later ook direct. De route slingert door een mooi, bijna verlaten landschap. Nu is het lekker, ‘s zomers zal het dor en heet zijn. Veel struiken en lage bomen, afgewisseld door fruitgaarden.

Maar dan, pas na de 70 minuten, 15.5km en 165 hoogtemeters begint de dag. Met ontbijt. Wederom relaxed in het zonnetje, zij het dat het net een graadje frisser is dan gister. Geeft niets, want het is de bedoeling dat we om half elf acte de presence geven op het strand. En daar zullen we het niet koud krijgen.

Even schiet het door me heen of het een goed plan was om vanochtend 70 minuten te lopen en redelijk wat hoogtemeters mee te pakken, maar veel tijd voor nadenken is er niet. Elke zet ons weer hard aan de slag. Knipscharen, jumping jacks, sky-divers, knieheffen, kruiwagens – onder leiding van Elke wordt de kern van de zaak wordt goed aangepakt. Hardlopen is niet alleen hardlopen en hier telt niet dat de snelsten of de grootste kilometervreters dit wel het makkelijkst zullen kunnen. Sommige oefeningen gaan me redelijk makkelijk af, maar als mijn rugspiern ook tot werken aangezet worden, is het snel gedaan. Verzuring of gewoon domweg afwezigheid van kracht.

Na een uur goed bezig te zijn geweest is het genoeg en laten we de benen afkoelen in het zeewater. Dat was het weer voor vandaag. Voorlopig. Eerst lunchen en bijkomen en daarna naar de baan. Op de baan neemt Herman ons weer flink onder handen met core-stability en loopscholing.

En dan komt nog het programma. Tienmaal 500 meter. Een beetje tussen intensief en extensief in. We neigen er allemaal naar om meer richting extensief te gaan. Met ’20 per 100’ kom je niet helemaal uit op 1:32, dus Wouter en ik proberen wel iets te temperen, maar het blijft toch bij 1:35 (ik op kop) of 1:33 (Wouter op kop). De laatste tweemaal vliegt Wouter er helemaal vandoor, maar dat trek ik niet: ik houd het constant.

We praten nog wat na met Roy Hoornweg, die ook op de baan aan het trainen was (en dat zag er erg makkelijk uit….) en dan snel terug naar het huis om een flinke maaltijd in elkaar te draaien. We zijn nog net geen Hobbits, maar er verdwijnen toch wel grote hoeveelheden eten in zeer beperkte tijd…

Na het eten buigen we ons nog over de filmpjes die Herman van ons gemaakt heeft met Coach’s Eye. De kern van de zaak: Er is nog ruimte voor verbetering. Maar de conclusie van de dag is ook dat de kern van de zaak goed aangepakt is vandaag. Hardlopen is meer dan meters maken.