De aankomst

In de trein naar Eindhoven en in de bus naar het vliegveld is het duidelijk waarom we willen vertrekken: de regent valt met bakken uit de hemel. We gaan naar de zon. Naar Moraira, bij Teulada, vlak boven Benidorm in Spanje.

Het vliegtuig, voornamelijk gevuld met bejaarden die de zon om andere redenen opzoeken dan wij, brengt ons in ruim twee uur naar Allicante. Daar halen we twee busjes op bij het verhuurbedrijf, verbouwen er eentje om alle bagage ongeveer enigszins in de bus te krijgen. Drie fietskoffers in twee busjes, naast de bagage van 15 personen is een beste uitdaging.

Maar dan zijn we op weg. De tolweg slingert links, rechts, op en neer. Het is inmiddels donker, dus geen idee waar we zijn. De torenflats van Benidorm zoeven we voorbij. Daar willen we niet zijn.

Afslag Teulada en het gekronkel begint. Eerst nog redelijk makkelijk omdat we door wat plaatsjes rijden, maar op het moment dat de navigatie ons de wijk in stuurt waar het huisje staat sluit het duister ons in. Net als in Portugal is het zoeken, dwalen, een spannend stukje onverhard zelfs dit keer, maar dan bereiken we het huis van de Nederlandse eigenaar. Hij wacht ons op, haalt pizza terwijl wij ons installeren en dan is de dag voorbij. Morgen de omgeving verkennen.