De dag van …

We zullen enige coulance betrachten… Dat is wel lastig, maar laten we toch vermijden namen te noemen. “Godin” is een mooie bijnaam – alleen de Citrofielen zullen dan een kans hebben de echte naam te achterhalen, voor andere is het hopelijk te cryptisch. Maar in elk geval zou niet alles al te serieus opgevat moeten worden. Een disclaimer zeg maar.

De dag begint uiteraard met een DL1 van 90 minuten. We houden van regelmaat en creativiteit moet binnen die kaders ingevuld worden. Jorn is de enige die me vergezeld. We proberen een aangepaste versie van de route van vrijdag. Opnieuw lukt het om precies 90 minuten onderweg te zijn. Maar niet om minder hoogte meters te lopen. Mijn horloge vindt overigens van wel, maar dat kan echt niet kloppen. In plaats van de lange afdaling langs de grote weg, lopen we nu over kleine weggetjes en die gaan echt niet alleen maar naar beneden…

De dag verloopt verder zoals altijd. Rusten, boodschappen en eten tot de tweede training. De groep splitst zich dan: Het grootste gedeelte laat zich uitputten door Bianca met een stevige HIT (High Intensity Training), terwijl “Godin”, Lisanne en ik een heuveltraining aanpakken, op een helling ruim 3 kilometer van het huisje. De helling heeft over een lengte van ruim 600 meter een gemiddeld stijgingspercentage van 5%. Dat is hier behoorlijk redelijk.

Het gaat verbazingwekkend makkelijk. De eerste keer doen we nog iets rustig aan, maar daarna gaat het tempo naar 3:38 min/km. Heuvelop voor de duidelijkheid. We dribbelen rustig terug. Lisanne houdt het bij 5 keer heuvel op, ik doe er nog een extra, maar dan is het voor mij genoeg. “Godin” kan echter nog wel door.

En laten er nu net op het moment dat “Godin” start met zijn zevende klim een tweetal Britse jongedames op de racefiets aan de klim beginnen . Enthousiast moedigen ze “Godin” aan, die zich uiteraard niet laat kennen en met een vleugje extra testosteron vliegt hij 10 seconden sneller naar boven dan de voorgaande keren. Om uit te lopen ben ik rustig dribbelend ook aan de helling begonnen, terwijl bovenstaande zich buiten mijn zicht afspeelt. Ik vraag me wel af waarom het zo lang duurt voordat “Godin” weer naar beneden komt, maar hij staat met de jonge dames te praten, die er naar zijn eigen zeggen er aantrekkelijk uitzien.

Nadat “Godin” nog een achtste keer omhoog is gegaan, dit keer zonder dames en dus langzamer, keren we in rustig uitloop tempo terug naar het strand waar de rest net aan het HITten geslagen is. Wij lopen de koude zee in, die warmer is dan het water in het zwembad (warmer is relatief). Vrij naar Herman Finkers is het bijna noodzakelijk dat “Godin” nog een paar keer extra het water in moet vluchten: “Psst, kijk daar, die ligt gewoon topless“. Door de zachte fluistertoon, verstaan ik, en de inmiddels aangesloten Lisanne en Lesley hem niet en begrijpen hem dus ook niet… Wat bedoel je!

Het water werkt gelukkig verkoelend en als iedereen terug is in het huis wordt onder leiding van Gea een bietenstampot, zonder stamper, maar met special thanks voor Gert en Jorn voor het bereiden van de salade. Boodschap aan de ouders: die jongens kunnen prima koken, zet ze aan het werk!

“Godin” doet ondertussen een schoonheidsslaapje en droomt heerlijke dromen die verder niet met ons gedeeld worden, maar wel tot hilarische speculaties leidt. En zo worden ook vandaag de buikspieren weer goed getraind.