De verkenning

De omgeving verkenning. Dat betekent 8:00 – ja inderdaad iets later dan normaal – starten met een eerste duurloop. Rustig aan. Lekker rondhobbelen. Alleen is het nooit helemaal vlak hier. Detail. Het uitzicht over de zee is wel fantastisch en de zon staat al lekker fanatiek te schijnen. Een strak blauwe lucht. Hier komen we voor.

Het is donderdag en dus gaan we naar de baan. De baan is wel in Benidorm, dus we moeten een eindje rijden. Je kunt er via verschillende routes komen, maar het is in elk geval wel handig om te weten waar we heen gaan. Ik bestuur de voorste bus en sla af bij een rotonde richting de snelweg. Bus twee gaat een andere kant op. Ik: “We moeten toch richting de snelweg?” Herman: “Weet ik niet!”. Ik: “Wie weet dan waar we heen moeten?”. Herman: “Daan”. Ik: “Maar die zit in de andere bus… Waarom rijden wij dan vooraan…?”.

Gelukkig was de locatie vindbaar via de mobiele telefoon en is dat dan ook nog in een navigerende applicatie te krijgen. De snelweg is een prima route en we arriveren een minuut of 20 voor de tweede bus bij de baan.

We lopen warm en worden daarna onder handen genomen door Bianca. Nieuwe motorische vaardigheden worden van ons verwacht. Dat gaat ten dele best wel goed. Na de loopscholing volgt het korte programma van 6 keer 300 meter en 200 meter. Kort is snel, maar de overgang van extensief en intensief, de ochtendloop met wat hoogtemeters, en de oefeningen van Bianca geven aan dat mijn hamstring niet heel erg hard wil. 54 en 35 is snel genoeg.

Met het vallen van de avond komen we terug en dan begint het bekende kook ritueel: welke middelen hebben we dit jaar om de vele hongerige magen die we hebben te vullen. Veel snijwerk, grote pannen en gelukkig hebben we meerdere keukens in dit huis. De van huis meegebrachte curry-pasta vormt een goede basis. Een kilo rijst is aan de krappe kant, maar niemand heeft te weinig. Missie geslaagd.