En nu serieus

Het programma voor vandaag: Duurloop 1 90 minuten, Duurloop 2 75 minuten. Tussendoor fietsen halen bij de Nederlandse fietsverhuurder (Jan van Dalen), weer boodschappen voor een weeshuis, maar ook wat tijd voor ontspanning. Broodnodig.

De Duurloop 1 begint om 7:30. De zon is op, de temperatuur aangenaam. Jorn en ik vertrekken voor een verkennende route iets meer landinwaarts, hopend een stuk te vinden waar we een redelijke Duurloop 2 kunnen lopen.

Het eerste stuk is makkelijk, ook iets landinwaarts is het nog prima te doen, maar als we echt het eerste kleine weggetje opgaan, gaat het ook meteen omhoog. En omhoog. En dan nog weer omhoog. Niet van dat laffe ook, maar goed steile hellingen. Jorn en ik zijn wat tempo goed aan elkaar gewaagd. Het uitzicht is mooi, maar een goed stuk om DL2 te lopen is dit niet…

Uiteindelijk komen we in Teulada aan vanwaar we de doorgaande weg volgen – net iets te druk – naar beneden. We verliezen alle hoogte meters in een paar kilometers. Met een hartslag net onder DL1 niveau lopen we een kilometer in 3:49min. Het gaat niet langzamer…

De laatste kilometers moeten echter weer omhoog. En dat voelen de benen… Oef, die hebben toch wel wat gedaan….! Gelukkig is er dan een zwembad, in de zon, waar we even in kunnen staan. Ook dat is een traditie.

Maar die DL2… we hebben net 370 hoogtemeters gehad. Lisanne heeft een route uitgezet van 16 kilometer en 400 hoogtemeters. Uiteindelijk blijken dat er gelukkig slechts 300 te zijn. Het is verbazingwekkend wat de benen kunnen in deze tweede training. Ja, dit voel je wel, maar het gaat gewoon. Het tempo ligt vaak hoger dan vanochtend. Maar het middendeel is afzien. Daar blijven de hellingen zich opvolgen. Gelukkig mogen we dan lang afdalen, zodat we voor de laatste hellingen naar het huis weer een beetje energie hebben.

Het zwembad is weer heerlijk, ook als is het in de schaduw. Dan de warme douche en warme maaltijd. Zoals ik zei: inkopen voor een weeshuis, maar ook koken voor een weeshuis. De eerste echte dag zit erop.