Vooruitzicht

De stapel toetsen laat ik vanavond voor wat het is. 241 studenten hebben afgelopen vrijdag een toets gemaakt voor het vak dat ik doceer en vandaag ben ik 11 uur aan het nakijken geweest. Morgen verder. Morgenochtend, want de hele middag staat er college geven in de agenda. Het zou mooi zijn als alles nagekeken is voor het college morgen middag. Maar er staat ook nog een Duurloop 2 van 75 minuten in mijn schema.

Ik loop het warme gebouw uit om op de fiets naar huis te stappen. De helder lucht is al nagenoeg helemaal donker en de kille kou dringt meteen diep door. Oh ja, zo voelt het deze dagen buiten. Morgenochtend lopen in deze kou. En gezien bovenstaande: vroeg. 06:00 zal de wekker gaan, 06:15 zal de achterdeur achter mij dichtvallen.

De kou kruipt in mijn handen. Vijfenzeventig minuten duurloop twee. Lang. Stevig tempo. Eigenlijk er geen tijd voor hebben. Maar het staat in mijn schema. Morgen moeten lopen in de kou. Handschoenen aan?

Kwam daar het woord ‘moeten’ nu voorbij? Plichtsgetrouw. Het staat op mijn schema. Ik ga elke dinsdagochtend hardlopen, dus nu ook. Ik huiver even van de kou en van het toch tikje imponerende vooruitzicht. Vijfenzeventig minuten duurloop twee. Van kwart over zes ‘s ochtends tot haf acht ‘s ochtends. Als een licht laagje vorst de autoruiten bedekt. Gure oostenwind.

Intussen trap ik mijn fiets door de lichte lucht; het lijkt alsof de droge koude lucht makkelijker wijkt. Krachtig trappen mijn benen de pedalen rond. Kennelijk heeft de duurloop van zondag de spieren goed gedaan. Ik heb er zin in morgen.