Almelo Allee Loop

Wedstrijd: Almelo Allee Loop
Datum: 20.09.2015.
Afstand: 21.1km
Type: weg

De Gravenallee in Almelo ziet er uit als een lange oprijlaan, waar alleen chique auto’s zacht voorbijglijden om het (ongetwijfeld aanwezige) kasteel of landhuis te bereiken of verlaten. Normaal. Niet deze zondag. Deze zondag staan er een grote boog, dranghekken en luidsprekers. En veel hardlopers. Het is ook fantastisch weer om hard te lopen.

Het is de tweede keer dat de wedstrijd gelopen wordt. Lopers kunnen kiezen uit 5, 10.6 of 21.1 km. De laatste afstand is twee rondes van de middelste afstand. Er zijn niet heel veel snelle lopers voor de halve aanwezig, maar ik zie wel wat bekenden die de 10 gaan lopen. “Kun je mooi met ons mee!” Wat voor tijd gaan jullie voor dan? “37-38”. Het is wel 10 punt 6 he. “Oh ja, dan iets langzamer.” Ik ga proberen met name de tweede ronde goed te lopen, want het is de eerste halve marathon sinds de Kastelenloop in Diepenheim – en die was een week na de Enschede Marathon. 37 op de 10 is dan misschien wat ambitieus.

Na de start laat ik de jongens dus lekker iets uitlopen op mij. Eigenlijk gaat het tempo zoeken prima: de eerste kilometer in 3:48 – zeker niet te snel weg en dat is precies de bedoeling. Ik kom makkelijk in mijn ritme, kan steeds met een of enkele anderen meelopen. Ik heb inmiddels iets versneld en zie dat ik inloop op een van de jongens die ik voor de wedstrijd sprak. Op het onverharde pad heeft hij het moeilijk en moet lossen bij zijn maat. Aan het einde van het onverharde deel heb ik hem ingehaald, maar hij pakt het tempo weer op, dus blijf ik eerst achter hem. Iets verder pak ik toch de kop: het tempo er in houden en kijken of we net als in Diepenheim het gat dicht kunnen lopen. “Ik kan niet overnemen”, zegt hij iets verder. Hoeft niet, blijf maar achter mij, we halen je maat wel in!

En inderdaad, halen we hem in en gaan met z’n drieen op weg naar de loper voor ons. We hebben in dit deel wel te maken met de langzame 5 kilometer lopers en die weten niet allemaal dat je als langzame loper rechts hoort te lopen om ruimte te geven aan de snellere lopers. We gaan twee keer zo hard, vergeet dat niet. Het kost dus wat energie om de weg vrij te roepen, maar het tempo zakt niet. De collega loper die ik het eerste opgepikt heb heeft de meeste energie en versneld in de laatste 500 meter om een mooie tijd neer te zetten.

Ik passeer de finish boog aan de rechterzijde en moet daarbij alleen wel trainer Herman bijna omver lopen. De lange gravenallee strekt zich voor me uit. Heel in de verte meen ik een loper te zien en dat is inderdaad degene die de wedstrijd zal winnen – maar dat wist ik vooraf al. Ik loop op een veilige tweede plek. Achter mij is de weg leeg. De hele tweede ronde dus alleen lopen. Het doel is echter om constant te lopen – een goede tweede ronde. Gaat dat lukken?

De eerste ronde ging makkelijk. Maar ik heb ook wat geinvesteerd, misschien ook wat harder gelopen dan de bedoeling. Als ik dit doortrek kom ik ruim onder de 01:20 die ik als doelstelling heb. maar kennelijk heb ik de afgelopen tijd toch echt wat geleerd, want het wordt dan wel zwaarder, de spieren beginnen toch wat te merken van de afstand die wegglijdt onder mijn voeten, maar het tempo blijft echter constant. En alhoewel het zwaarder wordt, kom ik niet de man met de hamer tegen – en nogmaals het is nogal een tijdje geleden dat ik een langere afstand gelopen heb.

Na iets minder dan een uur en negentien minuten kom ik over de finish en knippen de Step One vrijwilligers mijn chip van mijn schoen. “Tweede 1 seconde sneller dan de eerste ronde”, roept Herman. Wauw, dat had ik niet gedacht! De tweede ronde was dus echt goed!

Wat rest is terugwandelen naar het sportpark waar allerlei standjes staan. En wachten op de prijsuitreiking. De organisatie is best netjes, maar er gaan toch ook wel een paar dingetjes niet helemaal handig. De prijsuitreiking is er eentje van. Het is onduidelijk wanneer de prijsuitreiking precies is en omdat ik toch wel begin af te koelen ga ik douchen. Gelukkig wachten ze met de uitreiking tot ik er weer ben. Helaas blijkt het ook lastig om te bepalen welke drie dames nu als eerste over de finish kwamen, wat tot een wat knullige situatie leidt.

De Almelo Allee loop heeft een aardig parcour en in potentie een hele leuke race. Er is nog geen snel deelnemersveld en er zaten toch wel wat onvolkomenheden in de organisatie. Die zijn er volgend jaar vast uit. De shuttle bus van en naar de parkeerplaats is geweldig – en wat een ontzettend enthousiaste chauffeur!