Diepehelloop

Wedstrijd: Diepehelloop
Datum: 31.10.2015.
Afstand: 20km
Type: weg

Het is 11:00 als we Enschede uitrijden op weg naar Holten. Gelukkig is het niet erg druk onderweg en zijn we om 11:30 in Holten. Daar verwacht ik een lading verkeersregelaars, maar na een kwartiertje rondrijden hebben we geen aanwijzing gekregen om op te volgen, maar wel de auto geparkeerd. Op naar de uitgifte van startnummers. De sportzaal is behoorlijk vol, maar binnen een mum van tijd heb ik mijn startnummer en ben ik klaar voor het inlopen. Mijn reisgenote heeft meer tijd: die start om 15:15 in Nijverdal voor de 10km.

De spanning valt mee. Er hangt een ontspannen sfeer. Ik loop de eerste kilometer van het parcours. Dat gaat voornamelijk omhoog: een pittige start. Ik ken het parcours alleen van een paar fietstochten jaren geleden: de toeristen weg van Nijverdal naar Holten om op een oude racefiets op de bumper van een auto te hangen – ietsjes bijremmend. Nu moeten we ertegen op, maar daarvoor eerst omhoog en vervolgens naar beneden. Niet te hard van start.

Niet te hard is nog wel redelijk op tempo natuurlijk. Twee dagen rust gehad, de benen voelen goed, ook op de eerste helling. Er ontstaan al snel groepjes en ik besluit aan te haken bij een groep van een man of zes. Het tempo zit er goed in. Met goed bedoel ik dan niet te hard en niet te langzaam. Het is echter wel een beetje lastig inschatten wat het tempo nu precies is, want de ene kilometer gaat in bijna 4 minuten, terwijl een volgende in 3:30 kan gaan. Lastig dus ook om in te schatten hoe hard de tweede helft aan gaat komen. Voorlopig loop ik echter nog wel op de doeltijd: 01:15.

De diepe hel bereiken we na een snelle kilometer – dat wordt dus een zwaar stuk op de terugweg. De helling de Diepe Hel uit is steil, maar uiteindelijk valt het best mee om boven te komen – misschien heeft het met verwachtingspatronen te maken.

Inmiddels is het groepje uitgedund tot drie lopers: een tweetal heeft moeten lossen en een eenling loopt zo’n 50 meter voor ons. Het deel erna gaat wat op en neer, maar is goed te lopen. We wisselen om beurten de kop, maar ik loop duidelijk met goede lopers, want het tempo is … net zo vlak als de route: rustig omhoog, sneller naar beneden. Een fijn constant ritme. Bij het naderen van het keerpunt halen we de loper voor ons in en ik pak de kop na het keren op 37:15. Het gaat heel iets omhoog, maar daarna lijkt het steeds maar te dalen en dat gaat lekker: het tempo zit er goed in en ik merk dat ik nu maar een volger heb, die de kop niet overneemt. Ook hij moet na enkele kilometers lossen.

Ik weet dat er nog een paar pittige stukken komen, maar de eerste stijgende stukken gaan redelijk goed. Pas aanpassen, ritme houden, rechtop blijven lopen en zodra het afvlakt het tempo weer oppakken. De Diepe Hel nadert en dat is een opluchting, want er zijn inmiddels weer wat verticale meters te overwinnen geweest. De afdaling de hel in gaat hard, heel hard. Ik moet goed rechtop blijven om niet de controle te verliezen, maar ik laat het tempo oplopen tot het maximum. Dalen gaat goed vandaag, dus we vliegen er vol in, ook al zullen we ook weer uit dit dal moeten opklimmen.

En dat gaat met een minder steile maar wel lange helling. Eigenlijk zwaarder dan de steile helling die ook niet zo lang is. Daarbij is het niet een constant stijgingspercentage en na elke bocht begint er toch nog en klimmetje. Het tempo zakt, maar de voorsprong op mijn achtervolgers lijkt niet kleiner te worden. Als ik uiteindelijk boven ben, volgt een klein stukje kasseien – en nog een heel klein klimmetje – en de afdaling Holten in. Nog steeds gaat het afdalen goed: het tempo vliegt weer omhoog en inmiddels is de nummer 4 in beeld gekomen. De afstand is te groot om hem in te halen in de laatste kilometers. Pas in de laatste 300 meter zie ik dat hij licht hinkt en kennelijk een blessure heeft. Ik ben dus wel dichtbij de vierde plek, maar dan had de afstand zeker 100 meter langer zijn.

Maar vijfde in een tijd van 01:14:38: een goede tijd dunkt me. De tweede helft sterker gelopen degenen met wie ik de eerste helft liep en slechts 8 seconden langzamer dan de eerste helft. Daar valt weinig op af te dingen!

Na het zien finishen van een aantal bekenden tijd om te douchen en nog even rondhangen tot de 10 kilometer start. Die is te volgen via een soort radio verslag van een pers motorrijder en de speaker die bij de finish staat. Best leuk om zo de wedstrijd te volgen. Zeker omdat ik nu inmiddels precies weet waar ze zijn als de verslaggever het over een bepaald punt heeft – ik ben er net immers langsgekomen.

Er komen een aantal LAACers binnen die me feliciteren met mijn goede tijd: raar in die zin dat ze zelf net een prestatie hebben neergezet waar ik minstens zo van onder de indruk ben. Ik bedoel: 50+ en dan een tijd lopen die ik op de 10 kilometer nog niet heb weten te noteren…. klasse!

Mijn reisgenote loopt een mooie tijd op de 10, net niet onder de 38 minuten – dat wilde ze wel graag. Het zat er helaas niet in vandaag. Als ze weer een beetje bijgekomen is en ze haar spullen heeft (goed geregeld van de organisatie), wandelen we terug naar de auto en rijden terug naar Enschede ons voornemend vanavond weinig meer te gaan doen dan op de bank zitten. Morgen kunnen we ongetwijfeld nog een beetje “genieten” van de inspanningen van vandaag, nu is het vooral fijn om de benen gestrekt op de bank te hebben liggen.