Singelloop Enschede

Wedstrijd: Singelloop
Datum: 13.09.2015.
Afstand: 8km
Type: weg

Het bevrijdende startschot klinkt – eindelijk mogen we los op het parcour, de Singel van Enschede. De eerste meters door het park gaan snel. Ik kijk om me heen en zie eigenlijk teveel bekende gezichten die toch wel iets sneller moeten zijn dan ik. Meteen de rem erop. De rem op de versnelling. Tempo pakken, vasthouden, gevoel krijgen.

Het tempo is misschien hoog, maar het gaat makkelijk. Ik loop nog steeds tussen snelle jongens. Ik besluit dat dit een goede groep is om bij mee te gaan. Misschien geen kopwerk, maar wel blijven hangen. na een kilometer staat er 3:13 op mijn horloge. Dat is snel, heel snel, dus zeker niet mee met het groepje dat zich afsplitst.

Richting kilometer 3 wordt het wel wat zwaarder, maar vlak erna zal het alleen nog maar dalen. We blijven dus volle bak doorgaan. Sterker nog, na kilometer 2 stond er 6:40 op mijn horloge, na kilometer 3 is dat meer dan 10 minuten – ik vind het te langzaam en kennelijk ben ik niet de enige. Een van onze groep heeft zich afgesplitst. Ik ken hem als een goede loper, dus ik probeer bij hem aan te sluiten. Het gat is niet zo groot, maar de aansluiting komt nooit helemaal lekker tot stand.

Toch duurt het lang voor ik hem echt moet laten gaan. Er valt een gat, maar dat was er ook tussen mij en het groepje achter mij. Mede daardoor loop ik een uitstekende tijd op de eerste vijf kilometer: gelijk aan mijn tijd op de 5000 meter baanwedstrijd in Wageningen (17:29)!

Helaas lukt het me niet echt te profiteren van de daling in dit stuk van de singel. De hoge snelheid aan het begin heeft zijn tol geeist, dus wat rest is nu het verlies beperken. Dat lukt redelijk, deels door de paar lopers (3 in totaal) die me in de laatste twee kilometers inhalen en waar ik toch steeds een klein beetje bij aan kan sluiten. Mentaal zit ik goed in de wedstrijd. Ik kan het tempo misschien niet zo hoog houden als ik eigenlijk zou willen, maar ik kan zeker vechten om het zo hoog mogelijk te houden.

Misschien ben ik zo gefocussed bezig met het bijhouden van de andere lopers, dat ik ineens zie al bij de Pathmoshal te zijn – ik dacht dat ik nog verder moest. Ik loop op dat moment met een baantrainingsgenoot en heb nog de kracht om de leiding te pakken nu ik ineens verder ben dan ik dacht. Tot hij in de laatste 150 meter nog even een sprint inzet…. De jeugd van tegenwoordig…. Misschien heeft hij ook wel iemand gehaast en mij uiteindelijk ook een beetje. Zo leek het bijna wel.

Na 28:26 kom ik binnen – een PR. Twee jaar geleden liep ik 28:40, vorig jaar 28:49. Zeker een tijd om tevreden mee te zijn. Ook omdat ik een andere clubgenoot achter me houd, die de reputatie heeft de meesten de hakken te laten zien. Normaal zie ook ik zijn hakken, want hij is toch vaak erg snel.

Ik ben redelijk kapot, maar toch niet zo helemaal stuk als vorig jaar. Wel koel ik snel af, dus snel naar mijn fiets om een longsleeve shirt te pakken. Terug in het park spreek ik nog wat bekenden (de algemene tendens: te snel gestart). Ondertussen is het knap druk geworden. Ik moet nog even wachten op een vriendin die ook meeloopt. Meestal blijf ik niet zo lang, maar toch heb ik echt het idee dat het behoorlijk wat drukker is dan voorgaande jaren. Wint de Singelloop van Enschede aan populariteit? Niet onterecht, want het is een leuke loop, met veel (enthousiast) publiek en een breed deelnemers veld.