Wageningen Track Meeting

Wedstrijd: Wageningen Track Meeting
Datum: 17.07.2015.
Afstand: 5000m
Type: baan

Als ik om 21:00 aankom, is het programma al in volle gang, maar de 5000m staat als laatste item geprogrammeerd en ik loop in de tweede van de drie series. Tijd zat dus om in te lopen. Volgens het programma start de eerste serie om 21:25, dus ik heb zeker 40 minuten, maar al snel blijkt dat ik nog wel meer tijd heb om warm te lopen: er is al zeker 20 minuten uitloop.

Warmlopen en warm worden zijn twee verschillende dingen: het is een tikje benauwd, de warmte is nog niet echt uit de lucht, alhoewel het wel enigszins begint af te koelen. Rustig warmlopen en ik ben al snel bezweet. Even tussendoor stilstaan zorgt dus ook snel voor een gevoel dat het wel frisjes is.

Inmiddels is ook de tweede LAAC-er gearriveerd. Zij start in de derde serie, dus ook zij heeft nog tijd zat. Samen lopen we wat heen en weer om de spieren in wedstrijd conditie te krijgen en de spanning (althans wat mij betreft) ook wat te controleren. De doelstelling is binnen 17:00 te finishen; dat zou moeten kunnen, maar moet nog wel even bewezen worden.

Het is al net 21:45 geweest als de eerste serie start. Tijd dus om me bij de start te gaan melden. Geen idee trouwens hoe dat gaat, maar gelukkig wijst het zich allemaal vanzelf. Ondanks dat ze erg klein is, valt de dame met het gele hesje en de startlijst voldoende goed op. Er starten per serie ruim 20 lopers, maar het opstellen op de blauwe baan gaat gesmeerd.

Alles gaat ook zo snel, dat er amper tijd is om echt met de wedstrijdzenuwen bezig te zijn. Voor ik het weet zijn we vertrokken. In eerste instantie is er uiteraard een grote groep en is het lastig om een goede positie te vinden. Ik loop op de grens van de eerste en tweede baan. Niet optimaal, maar het duurt toch niet al te lang voor ik in een klein rijtje terecht kom en vlak langs de rand van de baan kan lopen.

De start is goed. Ik ga weg op 1:20 per ronde, dus de eerste doorkomst bij de klok moet op 40 seconden zijn, dan 2 minuten – ik ken de tijden precies uit mijn hoofd. Telkens als we het startpunt passeren wordt er naar anderen in het rijtje de ronde tijd geroep: 81, 82 seconden. Een seconde langzamer dan beoogd, maar dat is prima. Ik loop achter het hoofd van mijn voorganger aan en de kop overpakken zit er niet in, maar het lijkt toch lekker te gaan.

Langzaam tikken de rondes weg, maar elke ronde wordt toch wel wat zwaarder. Als ik halverwege ben begint het gewoon echt werken te worden. Ik moet de groep waarin ik loop laten gaan en ploeter voort. Als ik de 3000m passeer zakt het tempo helemaal in. Het is me al snel duidelijk dat de 17 minuten grens niet geslecht gaat worden. En dat is na het moeten laten gaan van de groep waarin ik liep de tweede psychologische dreun.

Uitstappen is uiteraard geen optie, dus ik hark en martel door tot ik na 17:29 over de finish kom. Een tikje gedesillusioneerd, maar vooral helemaal stuk. De collega’s op de baan hoeven voorlopig nog niet bang voor concurrentie van mijn kant te zijn ook al loop ik tegenwoordig aardig dapper met ze mee.

Terwijl ik bij sta te komen, moedig ik de LAAC-ster aan die nu begonnen is aan haar 5000m. Ze loopt goed. Het blijft er tot het einde toe mooi uitzien. En ze loopt vlak. Ik kan niet ontkennen een tikje jaloers te zijn. Waarom lukt het mij niet zo te lopen? Ook zij haalt weliswaar (op 16 seconden na) haar doelstelling niet en ja, in absolute zin was ik sneller, maar toch… Werk aan de winkel. En werk aan de weg als mijn vrouw en ik terug rijden naar huis. Kansloos in de file staan om half twaalf ‘s nachts is bijna een passende afsluiting van de avond te noemen. 18 september is de derde en laatste Wageningen Track Meeting. Wat gaan we doen? Revanche?