FBK Dubbele Mijl

Wedstrijd: FBK Dubbele Mijl
Datum: 19.05.2016.
Afstand: 2EM, 3218m
Type: weg

Wel donderdagavond, geen baantraining, wel een wedstrijd, niet op de baan. Het is de week van de FBK Games en dus staat de Dubbele Mijl op het programma. Ik heb deze wedstrijd nog nooit gelopen, maar wel het een en ander over gehoord. Dat het parcours anders is dan voorgaande jaren, maakt daarvoor niet uit: reken op een snelle start, want er wordt hard gelopen en ook snel gestart – traditie getrouw.

Maar eerst maar eens focussen op mijn eigen wedstrijd. Niet moeilijk, want concentreren op andere dingen gaat vanaf 18:00 steeds moeilijker. Elf minuten heb ik aan de organisatie doorgegeven. Als verwachte eindtijd. Dat is op basis van de 10:20 op de 3000 meter op de baan in Rijssen. 218 meter meer is iets in de buurt van de 40 seconden. Een baanwedstrijd tijd vergelijken met een weg wedstrijd, met een onverhard stuk, klinkerwegen, een hellinkje (niet van enige betekenis, maar de baan is vlakker).

Ambitieus dus, maar na de massage vorige week voelen mijn benen een stuk beter. Meer kracht en soeplesse. Maar toch… 11 minuten…

Voor de start zijn er wel de gebruikelijke zenuwen, maar op het moment van de start zijn de bedenkingen rond de eindtijd weg. Niet dat ik zeker weet het wel te gaan halen, maar het lijkt of de druk er af is. Ik zie voldoende bekenden om me heen, ik weet met wie ik wel en niet mee kan lopen. Of wel of niet in de gaten moet houden. Ik heb het parcour ook gezien. En het weer is ook goed. Wat kan er op deze afstand eigenlijk misgaan, behalve bij de start struikelen over de poten van het dranghek.

Als het startschot klinkt stuift iedereen weg. Ik kom niet heel makkelijk weg en er zijn voor mijn gevoel veel mensen voor me die zeker niet sneller zullen zijn dan ik. Degenen die ongeveer hetzelfde tempo lopen als ik – normaal gezien – zitten een stukje voor me. Pas op het fietspad, de F35, langs het spoor, lukt het om wat mensen in te halen. Duidelijk niet te snel gestart.

Het onverharde deel valt mee, maar het stukje door de wijk was ik nog even vergeten. Ach, een paar bochten erbij kan nog wel. Inmiddels heb ik een redelijk goede positie en het tempo voelt ook goed. Ik kijk niet op mijn horloge; niet wat het tempo is, niet hoever we zijn. Het doet er niet toe, de weg is te bekend en de afstand tekort.

Het laatste stuk over het fietspad is smal. Ik wil wel inhalen, maar er is te weinig ruimte. Eigenlijk wil ik al een poosje inhalen. Melvin weet een struikelpartij over een losgeraakt lint te voorkomen, maar nu is de tijd om in te halen toch echt gekomen. Lesley loopt nog steeds voor, Bas loopt nog dichtbij.

Volle vaart het stadion in; Lesley loopt nog iets voor me, maar anders dan in Rijssen loop ik nu juist op haar in. Nog even doortrekken en ik finish een paar seconden voor haar – ruim onder de beoogde 11 minuten: 10:46 klok ik en is de netto eindtijd. Gemiddels sneller dus dan de 3000 meter op de baan in Rijssen! Het voelde ook een stuk beter. Zelfs de dag erna.

Een goed gevoel als ik samen met mijn vrouw naar huis fiets. Een mooie tijd, maar met name een goede race. Goede indeling, diep gaan, maar ook goed en snel herstellen. Op naar de volgende wedstrijd – de halve in Zwolle.