Hoge Lage Torenloop

Wedstrijd: Hoge Lage Torenloop
Datum: 27.11.2016.
Afstand: 15km
Type: weg

De eerste wedstrijd na de Marathon. Wat zijn de verwachtingen? De weersverwachtingen zijn in elk geval goed. Marti ten Kate heeft de dag voor de wedstrijd al het weercijfer voor hardlopen op Facebook gezet: een 8. Ondanks de kou van de tweede helft van de week, zal het kwik tot 7 graden stijgen en zijn er geen winterse buien te verwachten zoals vorig jaar. De keuze voor korte broek en shirt met korte mouwen is dus snel gemaakt.

Antwoord op de vraag van de speaker voor de start hoe je nu zo’n wedstrijd als deze aanpakt, waarin Fabian ten Kate een snelle tijd wil lopen en waarin je ondanks de Lonnekerberg toch een negatieve split zou willen lopen zijn lastiger. Nou ja: Fabian laat ik gewoon lopen, maar of er anderen mee proberen te gaan in zijn tempo? En die negatieve split… vandaag vertrek ik gewoon. Gister ging het erg lekker in de training (per ongeluk veel te hard).

Lesley Smit blijkt onverwacht toch mee te doen en wil een tijd lopen die dicht in de buurt ligt van wat ik toch een beetje voor ogen heb: onder mijn inmiddels uit 2015 daterende PR van 54:02 (Woolderes). Doorkomsttijd 15km tijdens de Eindhoven Marathon was 54:55; PR moet te slechten zijn.

De start is snel. Oldenzaal ligt op een heuvel lijkt het en rap wordt er gedaald. Het tempo zit er goed in. Fabian loopt gestaag uit, Casper Koelma net iets minder gestaag, Alex Stienstra, Lesley Smit en Nico Klein Poelhuis en ik volgen. Lesley en Nico moeten na enkele kilometers lossen, zodat Alex en ik samen doordraven richting Lonnekerberg. Dat is even doorbijten, maar we overleven het goed. Het kleine beetje tegenwind richting het vliegveld doet niet veel, maar toch heeft het mij net iets teveel gekost om de tempo versnelling van Alex te volgen als we bij het vliegveld naar links draaien en weer iets stijgen. Ik blijf lang “aan het elastiek” hangen en voldoende dichtbij om de illusie te houden dat ik hem nog in kan halen. Mentaal heel belangrijk.

Toch zijn mijn zintuigen ook gespitst op wat er achter mij gebeurt. Lesley en Nico wilden een tijd lopen erg dicht in de buurt van het schema waar ik nu op loop. Ook zonder omkijken krijg je een idee: hoor ik het applaus voor de loper(s) achter mij? Laten de verkeersregelaars achter mij nog auto’s door (bij het oversteken van de Deurningerstraat nog wel). Toch voel ik wel de druk om hard door te moeten blijven lopen.

Het tempo blijft hoog, een PR wordt het ook, maar een 52 lukt niet: 53:35, 18 seconden achter Alex, 7 seconden voor Nico (die dus een heel sterk laatste deel heeft gelopen).Fabian loopt een mooi parcoursrecord, net als Lesley die het record met 1 seconde aanscherpte naar 54:08.

Mijn tijd is niet slecht voor dit moment: de rustperiode na de marathon is net voorbij, de trainingen worden weer rustig opgebouwd. Ook Herman had een iets snellere tijd gehoopt, maar is toch ook weer tevreden. Duur is er wel, maar de snelheid zeker nog niet maximaal. De volgende wedstrijd is de Winter Step One loop – de halve marathon zit dan in de planning. Nu al weer zin in!