Kastelenloop Diepenheim

Wedstrijd: Kastelenloop Diepenheim
Datum: 24.04.2016.
Afstand: 21.1km
Type: weg

Koud terug in Nederland en de eerste wedstrijd wordt alweer gelopen. En koud was het. Donkere wolken drijven over en storten hun ijskoude inhoud meedogenloos over de aarde uit. Gelukkig net niet in Diepenheim, op een enkel klein buitje na. Na enige twijfel dus toch het shirt met korte mouwen aan. In de zon is het immers warm genoeg, ondanks de stevige, frisse wind. Achteraf ben ik blij met de keuze.

Ik ben pas sinds woensdagavond weer in Nederland, na 4 maanden New Zealand. Daar heb ik weliswaar veel gelopen (de laatste weken in Auckland 105-110 kilometer per week), maar de laatste drie weken geen meter hard gelopen. En de lange vlucht van daar terug naar huis is ook niet echt bevordelijk voor de soepelheid van de spieren.

Met andere woorden, de ‘toon’ is gezet, ik ga zeker niet voor een snelle tijd, maar het wordt een lekker toertocht. Sommigen twijfelen eraan of ik een tempo van 4 minuten per kilometer vast kan houden: “je gaat vast wel sneller”. In elk geval lukt het wel om rustig te starten. In de ochtend voelden de spieren goed aan, beter dan de voorgaande dagen, toen ik de eerste kilometers in Nederland maakte. Het tempo van ongeveer 4 minuten – nou ja, een enkele seconde sneller – is prima vol te houden. Al snel loop ik naast Vanessa, die net als ik in een shirt van The Running Academy NL loopt. Ze loopt in een van de estafette teams van The Running Academy NL. Ze wil ongeveer 4 minuten per kilometer lopen, dus het lijkt mij een aardig plan als ik haar een beetje uit de wind houd. Niet dat we de eerste ronde veel last van de wind hebben, maar toch. Het tempo ligt iets hoger dan de 4 minuten per kilometer en dat kunnen we vasthouden. Vanessa is de eerste dame in de race, dus de fietser voor ons wijst ons prima de weg. Vanessa slaat na een goed slot af richting haar finish – het wisselvak – terwijl ik rechtsaf de Grote Straat in draai. Ik hoop dat ze tevreden is met haar tijd. Het laatste stuk hebben we iets versnelt en die versnelling wil ik doorzetten om te kijken hoe dicht ik in de buurt van Bas kan komen.

Terwijl ik onder de startboog doorloop merk ik dat er iemand naast me loopt. Dat blijkt Lisanne te zijn. Leuk je te zien, lang niet gesproken, maar aan het uitwisselen van uitgebreide verhalen komen we niet echt toe. Het tempo ligt nu inmiddels toch wel wat hoger dan 4 minuten per kilometer en de benen voelen wel goed, maar ik ben geen De Hondt. Bij Lisanne blijven lijkt me een goed plan omdat ik haar dan – hopelijk – wat kan helpen op de stukken tegen de wind, maar ook omdat ik zelf zeker niet harder moet lopen om mezelf niet stuk te lopen.

Lisanne volgt goed, je kunt ook gewoon zeggen: verdorie wat loopt die meid hard, je moet als haas wel flink aan de bak! Het is prima vol te houden, maar tegen de wind in moet ik toch wel even wat van mijn energievoorraad investeren. Dit deel van de route gaat grotendeels over onverharde wegen. Iets minder door het bos dan vorig jaar, maar de route is er niet minder mooi om. Maar dus ook, zeker met de (tegen-)wind, niet bepaald licht. Gelukkig draaien we eindelijk van de wind af en duiken het bos in. Het is echt even bijkomen. Het tempo blijft er lekker in zitten, maar ik merk wel dat het beste er wel van af is. Ik weet inmiddels dat Ellis de laatste loopster van het team, maar die zal te snel voor mij zijn.

De afstand tot Bas is inmiddels aardig geslonken. Het gat is nog enkele tientallen meters. Als ik het tempo door kan trekken, zal ik Bas ik kunnen halen, maar ik voel al dat er niet meer in zit dan Lisanne op een goede tijd afleveren en dan de laatste ronde door zien te komen. Lisanne wil even opgeven en zegt “ga maar”, maar dat sta ik niet toe. Het is nog een klein eindje naar het dorp en in het dorp kan ze uiteindelijk nog iets versnellen en Bas inhalen.

Ellis start voor Bas en wordt een steeds kleiner figuurtje aan de horizon. Bas niet. De afstand tussen hem en mij blijft hetzelfde. Het lijkt me echter geen goed idee om aan te zetten om hem in te halen. Dat zit er gewoon vandaag niet in. Lisanne uit de wind houden heeft teveel energie gekost, maar Bas heeft dat stuk ook vol in de wind moeten lopen. Het gebrek aan kilometers van de laatste weken laat zich echter gelden en ik ben eigenlijk bijna verbaasd dat ik de afstand constant kan houden.

Gelukkig is de laatste ronde de kortste en ken ik dit stuk goed. Scheelt toch als je schoonvader in het dorp woont; dan ken je de omgeving net wat beter. Ik kom in 1:23:40 over de finish, bijna een minuut langzamer dan vorig jaar. Gezien de omstandigheden en de voorbereidingen voorwaar geen slechte presentatie. Daarna nog even snel op de foto met de andere lopers die voor een The Running Academy NL team liepen, bijpraten met de collega atleten, een klein stukje uitlopen en dan snel onder de warme douche. Het was prima weer om in shirt met korte mouwen te lopen – ook ik gelukkig onderweg geen bui op mijn pet gehad heb – maar als je stil staat wordt het toch wel erg snel koud.

Het was weer fijn om een wedstrijd op Nederlandse bodem te lopen – lekker vlak enzo en veel bekenden. Daarnaast is de route mooie en leuk, zeker omdat je drie keer in het dorp terug komt, maar niet drie dezelfde rondes loopt. De organisatie verdient ook een pluim. Genoeg vrijwilligers onderweg om de weg te wijzen en het verkeer te regelen. En ondanks de kou stond er genoeg publiek. Dat maakt een wedstrijd toch altijd leuk.