Boeskoolloop

Wedstrijd: Boeskoolloop
Datum: 26.08.2018.
Afstand: 10km
Type: weg

De Boeskool is lös is een begrip en mij bekend sinds het einde van mijn studietijd: een van de promovendi van de groep een echte Oldenzaler. Het meest van die losse kool laat ik echter aan me voorbij gaan. De boeskoolloop echter niet. Een vijftal rondes door en langs het centrum van Oldenzaal. En het leuke extra element: de dames starten voor de mannen.

Ik kijk nog even terug naar 2016, de vorige keer dat ik deze wedstrijd liep. Ik weet dat ik er voorzichtig mee moet zijn, want het is terugkijken naar een periode waarin ik bijzonder sterk was. Ik liep rustig 3:20min/km in trainingsblokken van 4 minuten. De Boeskoolloop liep in 33:33, en bracht met die training het weektotaal op 143km.

Dat is natuurlijk leuk om te zien, maar we zijn twee jaar verder. Vorig jaar een hamstring blessure gehad en deze zomer de focus op snelheid terugwinnen en opbouwen, geen herfst marathon in de planning.

Maar wat zit er wel in? Vorige week lukte het in Ermelo niet de 35 minuten grens te slechten. Dit keer wel? Het weer is goed en er zijn een paar snelle lopers. Vlot van start dus. Leon Sanderman is ook van de partij. Ik weet dat ik hem geen partij zal kunnen geven, maar hij start nooit heel hard, dus ik sluit aan in de groep. Jay Sauer loopt daar ook in.

Al vrij snel beginnen we de laatste dames in te halen. De eerste dame, Lisanne Meuleman zullen we niet bereiken – dat weten we vooraf. Een loper is vooruit in een serieuze poging het gat van 5 minuten te dichten. Dan signaleert mijn horloge dat de eerste kilometer slechts 3:20 minuten kostte.

Dat is te snel. Voorzichtig laat ik het tempo iets zakken. De groep neemt iets afstand, maar ik weet dat ik beter nu terug kan gaan en dan afwachten wie er afvalt. Bij de eerste doorkomst is er een klein gaatje, de snelheid is gezakt naar 3:25, en zakt nog iets door tot net onder de 3:30.

Bij elke doorkomst hoor ik de luide aanmoediging van mijn vrouw Marije – die zit lekker in de zon op het terras: ook dat maakt de Boeskool leuk. Sommige mensen kijken misschien wat raar, maar ik hoor de aanmoediging duidelijk en daar gaat het om.

De groep voor me valt uit elkaar en het tempo van het drietal dat nu voor me loopt zakt harder dan het mijne. Bij de tweede doorkomst haal ik ze in, waarbij ik klem gelopen wordt in de buitenbochten en met een kleine sprong en lichte touché met de voeten van de loper voor me en achter me nog net weet te ontsnappen. Niemand valt, maar het is even kritisch.

Niemand volgt ook. Voor me loopt Jay Sauer. Voor hem Leon Sanderman. De twee daarvoor zijn uit het zicht. Langzaam kruip ik dichterbij Jay. De kilometerijden blijven goed – anders dan in Ermelo. Ik bijt me vast in de race en de enthouasiaste speaker ziet en maakt de strijd tussen de eerste twee man in de M40 klasse wereldkundig. Ja, nu weet Jay Sauer ook dat ik op hem inloop…

Hij had het anders ook wel geweten. En zo vechten we ons door de vierde ronde. Langzame lopers, heren en dames, zijn makkelijk in te halen op het brede parcours. Op sommige punten lijkt de afstand iets minder, op ander iets meer, maar in de vijfde ronde wordt de afstand definitief iets meer. Het lukt om het tempo hoog te houden, maar het lukt niet om het tempo nog iets hoger te krijgen.

Jay wint, komt als 4e over de lijn, terwijl ik op een tiental seconden volg. 34:28 – een tijd waar ik zeker tevreden mee ben. De afstand lijkt iets te kort – een meter of 100, maar het tempo lag hoger dan vorige week en die laatste meters om er een officiele 10km van te maken waren me ook wel binnen een halve minuut gelukt. Een zeldzame sub-35 dus.

Ja, twee jaar geleden was ik supersterk, maar dit voelt absoluut ook super. Een goede prestatie, een stijgende lijn.

De eerste man heeft, geheel volgens mijn verwachting, zijn poging als eerste te finishen, niet zien slagen: Lisanne is als allereerste gefinishd. Dit keer kon ze niet achter een snelle man aan en waren er zelfs geen andere snelle vrouwen. Een knappe prestatie dus om alles alleen te moeten doen. Het leuke van de Boeskoolloop is daarbij wel dat je toch nooit alleen loopt. Ook al zijn het langzamere lopers, het voelt toch anders dan op een leeg parcours lopen.

Trainer Herman kan tevreden zijn – er zijn door mij en anderen van zijn trainingsgroep weer mooie resultaten neergezet. Op naar de volgende wedstrijden, waarvan de eerste een rondje om thuis is: de Enschede Singelloop.