Ermeloop 10km

Wedstrijd: Ermeloop
Datum: 18.08.2018.
Afstand: 10km
Type: Weg

Race time! Zaterdag avond om 19:20…? We zullen niet specifiek speculeren over de mogelijke beweegredenen van de keuze van deze tijd. Wel betekent het – ik heb het al eens gezegd over de Singelloop die vijf uur eerder begint – de hele middag onrust. De wedstrijdspanning neemt al vroeg bezit van mij kennelijk. Eenvoudig gezegd betekent het ook dat ik er zin in heb.

Iets voor vijf uur komt Lisanne aan, want klokslag vijf rijdt Niels de straat in om ons op te pikken. Niels heeft ons gewezen op deze nieuwe wedstrijd. Een officieel, dus precies afgemeten parcours en snelle deelnemers. Als potentieel snelle deelnemer krijg je ook makkelijk een startbewijs. Geen garanties voor volgend jaar, maar aan alle snelle lopers: dit is een leuke wedstrijd!

Ruim op tijd zijn we in Ermelo, waar we van de vip ruimte gebruik mogen maken omdat Lisanne genodigd loopster is – en niet voor niets zal blijken. Rachid Ben Meziane heeft de snelle lopers geregeld en is erg blij met onze komst, want hij heeft goede ervaringen met de Enschede Marathon. De namen Ingrid en Marti vallen regelmatig. Leuke enthousiaste man en dat past prima bij dit evenement.

Als ook in: we gaan enthousiast van start. Lesley is ook mee en staat ons op een strategies punt, waar we in totaal 4 keer langskomen, aan te moedigen. De eerste keer dat ik ergens tussen Niels en Lisanne langs vlieg gaat het super lekker. Ik heb een paar lopers achter me die het tempo net bij kunnen houden. In deze fase is het altijd een beetje zoeken. Sterk de kop pakken van een groepje betekent veel werk verrichten voor anderen, maar als die anderen al snel afvallen, zou volgen ten koste zijn gegaan van het tempo. En dat gaat zo lekker in die eerste ronde van 4 kilometer. De tweede passage langs Lesley gaat de duim dan ook even kort omhoog.

Daarna wordt het echter lastig. Voor en achter me is de weg leeg. Speelt dat mee? Of is de duur voor dit tempo nog niet goed? Of allebei? Of is het juist dit vleugje twijfel? Het tempo neemt een paar seconden per kilometer af tot net iets boven in plaats van net iets onder 3:30. Kilometer 8 gaat zelfs in 3:44. Inmiddels is een andere loper mij achterop gekomen en hij realiseert dan dat die snelheid te langzaam is en gaat me voorbij. Hij zegt nog iets, waarschijnlijk een aansporing om aan te halen. Van enige elastiek werking is wel sprake en voor kilometer 9 noteer ik 3:40, en voor de laatste weer 3:33. Terug bij het goede tempo dat ik wilde hebben. Maar wel 26 seconden boven de 35, terwijl ik er onder had willen zitten.

jammer natuurlijk, maar ik heb niet zo vaak onder de 35 gelopen, behalve vlak voor de Marathon van Eindhoven en toen was ik meer dan superfit. Dat niveau heb ik nu niet. Geen slechte tijd. Sneller dan de WiezoLoop, met iets lager hartslag. Beter dus. Alleen vindt mijn Garmin dat het trainingseffect ‘slechts’ 4.4 uit 5.0 was. Meestal is het bij een wedstrijd 5.0. Zelfs de Rijsserbergloop was niet zo laag – en die heb ik bewust rustig gelopen. Dan zit er toch meer in denk je? Trainer Herman gooit er gelukkig nog wat wijze woorden tegenaan, met als kern van de boodschap: heel blijven en geduld hebben. En het was wel weer een wedstrijd zonder enige vorm van last van mijn hamstring. Na vorig jaar blijft dat natuurlijk een op de loer liggende blessure.

Niels loopt een geweldige 31:58 en Lisanne loopt een dik PR met 35:37. Beide worden vermeld in het persbericht van de Ermeloop en Lisanne mag ook plaats nemen op het podium. Ik ben tweede M35, vlak voor de finish ingehaald door de nummer 1 in die categorie.

Vanochtend, zondagochtend, een rustige lange duur gelopen. Het voordeel van een relatief korte afstand is het snelle herstel. Mijn horloge vindt weliswaar dat het herstel redelijk is, maar het gaat soepel en makkelijk. De snelle 10 kilometer komt nog wel. Volgende week de Boeskoolloop, twee weken daarna de 8 kilometer van de Singelloop. Kijken of we dan wel kunnen aanhaken bij iemand. Ik ken wel een aantal personen om bij aan te haken….