Singelloop

Wedstrijd: Singelloop
Datum: 09.09.2018.
Afstand: 8km
Type: weg

Te warm? Te snel gelopen tijdens de training van gister? Te snelle start? Te langzaam, dat in ieder geval. Maar het blijft toch een bijna onredelijke mate van ambitie. Wederom derde bij de M40. Achter Arnold, die op dit soort afstanden eigenlijk altijd al sneller is geweest en Sam Landman, die ik er normaal wel af kan lopen, maar die is in bloedvorm, want hij loopt volgende week de Marathon van Berlijn.

Singelloop… dringen om het park uit te komen, te hard starten, dan klimmen tot ongeveer halverwege. Altijd helemaal stuk gaan, omdat het net zo’n afstand is waarbij je wel hard moet starten om een goede tijd neer te zetten. Oh ja, en altijd warm. Om een of andere reden is dit weekend van september, en in elk geval de zondag, altijd goed qua weer. Voor het publiek met name. Voor het lopen is het dan weer wat warm, of benauwd, of anderzins niet ideaal.

Waarom is het dan toch zo leuk om mee te doen? Ook al loop je een tijd waar je eigenlijk niet tevreden mee bent? Omdat het een rondje om huis is? Omdat er zoveel publiek staat en zoveel bekenden je naam roepen? De enthousiast dansende buurvrouw die steevast mij en vele anderen aanmoedigt? Misschien is het dat wel. Thuiswedstrijden – daar doe je aan mee. En je geeft elke alles, elke keer volle bak. Ook al blijkt dat niet snel genoeg. Waarom de snelheid niet kwam deze keer? Eigenlijk weet ik het niet. Ik liep wel constant, op de eerste te snelle kilometer na dan. Marginaal verschil tussen de daarop volgende kilometers.

Eigenlijk was het plan om samen met Daan Schouten 3:25min/km te gaan lopen, maar hij gaat met de groep mee waar Arnold Klieverik in zit en ik weet dat Arnold een snellere tijd wil lopen dan ik nu aankan. Ik hoop hem lang in het vizier te kunnen houden en dan aan het einde misschien zo dicht mogelijk te kunnen naderen. Leuk scenario, maar niet voor vandaag.

Vanaf kilometer 3, nog even kort achter Sam Landman aan, sluit Mariska Dutte aan. Die kan net aanhaken, terwijl ik constant doorloop, Sam licht versneld en – zo hoor ik later – Wout van den Boom moet lossen. Samen met Mariska blijft het tempo constant, terwijl ik steeds twijfel of ik het wel volhoud. Maar de kilometertijden veranderen niet en zij kan niet van mij weglopen, ik hoef niet te lossen. Vlak voor de finish komt Wout ons toch nog voorbij. Gemene streek natuurlijk, maar dat kan en mag je alleen van een clubgenoot zeggen waarmee je elke donderdag tempo’s loopt op de baan. Samen – eerder liep hij een stuk achter mij. Op de baan ben ik niet langzamer geworden, dus ik ben ook weer niet verbaasd dat hij nu voorbij komt.

Volgend jaar staan we weer aan de start voor een nieuwe poging. Het ging dan nu misschien niet helemaal zoals gehoopt en op een of andere manier blijft het een lastige wedstrijd, maar overslaan is geen optie – daar is het te leuk voor en misschien is juist dat lastige karakter ook precies te uitdaging.

Ik kan hetzelfde eindigen als vorig jaar. Trainer Herman is niet ontevreden (subtiel andere formulering). En ook nu weer op naar volgende week: dan staat de 10km Twickelloop op het programma, georganiseerd door Step One Borne en de RunningAcademyNL. Oh ja, daar heb ik logo’s van op mijn wedstrijdkleding staan. Zal ik weer mijn eerste plek kunnen verdedigen?