Twickelloop

Wedstrijd: Twickelloop
Datum: 16.09.2018.
Afstand: 10km
Type: weg

Plaats van handelen: Twickel. Voor mij dan en de lopers en vrijwilligers van de Twickelloop. Het echte werk gebeurde natuurlijk in Berlijn. Maar goed, toch maar een verhaaltje wat er in de tien kilometers rond het Twickelse kasteel gebeurde. De jaarlijkse sponsorloop: Step One en RunningAcademyNL runnen de wedstrijd, die wij rennen.

‘s Ochtends geeft de weegschaal een kilo meer aan de 75 en een paar tienden die normaal op het beeldscherm verschijnen. De avond ervoor lekker gegeten in de stad, met een tweetal biertjes erbij. Goede voorbereiding, want lekker ontspannen.

We zijn al vroeg op pad. Marije is ook mee, die gaat de sportdrank verzorgen. Ikzelf ga eerst nog wat lopers van de 5 kilometer de juiste richting op sturen. Zelfde als vorig jaar, maar dan op een andere plek. Een aantal wielrenners maakt een nette sur-place, niemand is chagrijnig door het oponthoud.

Ondanks de ruime tijd tussen de start van de vijf en de tien, is er weinig tijd om warm te lopen. En mijn hamstring voelen de laatste dagen wat stijfjes. Beetje warmlopen is dan niet verkeerd.

Door het weer is het warmlopen wel weer snel gedaan, want de zon schijnt lekker en de temperatuur is prima. Vergeten dus die hamstring en vlak voor de overgang van ochtend naar middag achter de geïmproviseerde startlijn op de eerste kruising van het karrenspoor.

Ja, veel onverhard, maar gelukkig niet veel karrespoor. Alleen even de es over slingeren en dan is het asfalt of redelijk hard onverhard. Inmiddels loop ik daar al bijna helemaal alleen. Bijna. Inderdaad er loopt iemand fanatiek achter mij aan. En dat niet alleen, het is niet iemand die snel af lijkt te haken. Die ga ik niet snel kwijtraken.

Dat blijkt als we links en rechts afslaand door de bossen achter Niels te Pas, de voorfietser aan stormen. Zo nu en dan komen er wat mountainbikers ons tegemoet, waarvan gelukkig maar een heel klein percentage niet begrijpt dat ze makkelijk even aan de kant kunnen gaan. Niels doet zijn naam eer aan en snijdt ze vakkundig de pas af.

Sommige stukken laat ik mijn opponent voorlopen. Ik heb nog wel eens de neiging om de kop te pakken en houden. Nu denk ik juist: ik hoef alleen het laatste stuk te winnen. Laat hem ook maar wat doen. Maar toch kruip ik hem zo nu en dan voorbij. Weer even wat tempo erbij. Nou ja, echt lukt het niet. Het lukt niet om een tempo versnelling door te drukken, waarmee ik hem definitief kan lossen.

De laatste poging in het stukje park achter kasteel Twickel, waar een paar gemene bruggetje in zitten. Het lukt. Het lukt om een gat van een enkele meter te slaan, maar dat loopt hij weer dicht. De versnelling die hij 500 meter voor de finish inzet is mij daarom ook te veel. Een seconde of 13 na hem kom ik over de finish, in 35:13.

Tweede dus, in plaats van eerste zoals ik de afgelopen twee jaar was. Maar wel het hoogste podium, want de nummer een van de wedstrijd, Nick Zwienenberg is senior en ik inmiddels al M40. Het voordeel is dat ik zowel op de hoogste tree als een bon om bij mijn sponsor Step One uit te geven kreeg en mezelf kan wijsmaken Nick aan een goede tijd geholpen te hebben (ik heb net zo goed door hem een goede tijd gelopen). Nadeel is dat we een ander excuus moeten vinden om bij Hotel de Zwaan uit eten te gaan, en de buurvrouw – oh teleurstelling – geen nieuwe bloemen heeft.