Weir Venloop – NK Halve Marathon

Wedstrijd: Weir Venloop – NK Halve Marathon
Datum: 25.03.2018.
Afstand: 21.1km
Type: weg

Zon, geen wind en net iets warmer dan tijdens de Eindhoven Marathon in 2016. Wat anders kan het worden dan een enorm succes? Waar laten we de reis naar de eindtijd beginnen? Natuurlijk is het het trainingsschema van Herman Moelard, maar ook herstel van een week ziek zijn, ergens in februari. De laatste behandelingen van Nikki Gollenbeek van TopVorm Twente, met de constatering dat het hamstring blessure verhaal nu echt einde verhaal is. De massage door Jorina Braamhaar. De nieuwe schoenen die onder bezielende leiding van Wieger Wiggemans bij Step One uitgekozen zijn. Het middagje met Marije rondstruinen door Maastricht (geld armer, twee mooie Circle of Gentlemen overhemden rijker, met dank aan de Jongens 13!). ‘s Avonds uit eten in Venray, met Marije en haar moeder, die we de volgende dag ook komt aanmoedigen (of Marije gezelschap houden… Zo’n wedstrijd is ook afzien voor de supporters).

En dan toch geen PR lopen. Eigenlijk is een tijd in de 1:16 dan een teleurstellende tijd. Zesde in mijn categorie. Ook niet om over naar huis te schrijven? Om even op die leeftijdscategorie in te haken: misschien groeit er toch een beetje wijsheid met de jaren.

Als een van de eersten komen Marije en ik aan bij de Martinus school, vlakbij de start. Koffie en vlaai en een alleraardigste conciërge van de basisschool. Achter het glas in de zon is het heerlijk, maar er is toch wel veel tijd te verpozen. Direct na de massage van Jorina ben ik doorgereden naar Step One, waar Wieger me helpt een paar of zes wedstrijdschoenen te proberen met als verrassende resultaat dat we gewoon bij het nieuwe model van de schoen blijven die ik had: de Asics DS Trainer 23 (ik had de 20). We hebben echt alles geprobeerd om die keuze, ook de eerste schoen die ik aanpaste, te vermijden – het zat er gewoon niet in…

Redelijk vroeg (12:45) begin ik met rustig inlopen. Joop en Lisanne heb ik nog niet gezien. De boel verkennen, weer eens terug naar het schooltje voor wat sportdrank en daar loop ik tegen Joop en Lisanne op. Samen verder met warmlopen en daarbij lopen we Marije en mijn schoonmoeder tegen het lijf. Altijd fijn om de laatste afspraken te kunnen (“ik geef mijn bidon zo nog aan jullie”/”wij staan daar”). Klinkt als futiliteiten, maar het zijn in de zenuwachtige sfeer voor de wedstrijd enorm belangrijke details. Alles moet precies en duidelijk zijn.

Er staan al veel teveel mensen in het startvak voor de NK Halve Marathon als ik 5 minuten voor de start aansluit. Het start vak is vlak achter de elite lopers, dus alles bij elkaar kom ik 11 seconden na de start over de startlijn. Eigenlijk niet verkeerd: te snel starten is dan automatisch moeilijker en 3:26 min/km is heel prima. De eerste kilometers gaan door het volle centrum van Venlo. Rijen dik staat het publiek. Buiten het centrum is er wel minder publiek, maar nog altijd veel. Het weer werkt natuurlijk ook wel mee. Veel bandjes langs de kant, veel support – hele fijne sfeer.

Maar ondertussen gaat het wel gewoon lekker hard. Na de eerste kilometers is het tempo tot doeltempo gezakt ongeveer 3:30. De ene kilometer is iets langzamer (3:34), de andere weer netjes 3:30. Kilometer 11 gaat zelfs in 3:29. Dan wordt het echter wel wat zwaarder. Niet alleen omdat de vermoeidheid zijn opwachting begint te maken, als een langzaam opstaande puber, maar ook omdat er wat meer glooiing in het parcours zit. We steken de maas over, de A73, Blerick in en steeds is er weer een stukje vals plat of een kort hellinkje. De kilometer tijden gaan naar 3:38 en een enkele keer tikt het de 3:41-3:42 aan. Ik zie echter dan de lopers voor me niet uitlopen en enkelen haal ik juist in. En fijn die rugnummers waar je aan kunt zien of iemand in je eigen categorie loopt. Halverwege is ene Ron me voorbij gekomen, startnummer beginnend met ’40’ en alhoewel nooit helemaal uit beeld kom ik nu weer erg dichtbij. Dan lijkt hij weer iets uit te lopen, maar uiteindelijk steek ik hem op kilometer 19 voorbij. Dat is een opsteker. De laatste kilometers weet ik de kilometer tijden weer iets te drukken.

Misschien ook wel weer door het publiek, want zodra we het centrum induiken, lopen we tussen een dikke haag mensen die ons goed door het laatste stuk heen schreeuwen en applaudisseren.

1:16:11 netto is dan misschien iets langzamer dan ik had gehoopt, het geeft me toch vertrouwen. Vertrouwen dat ik in Enschede een mooie tijd neer kan zetten. In de voorbereiding voor Eindhoven (2016) was ik denk ik sterker, maar toch voelt het nu goed. Tevreden met de tijd en een leuk weekend rijden we terug naar Enschede. Herman heeft het nieuwe schema al gestuurd. Een leuk programma, wel even in mijn werkagenda zetten, want het zijn nogal wat uurtjes…