Brooklandrun

Alweer een wedstrijd, vorige week ook al. Maar wederom kwam de vraag van Han van Step One Borne wie er mee wilde doen. De keus was de 5 km in het bedrijven team, of de 10 km individueel. Mijn antwoord: als je me nodig hebt in het bedrijven team, dan de 5 km, anders de 10 km.

Het leek het laatste te worden, want Lesley, Daan en Pim lopen in het bedrijven team. Nou ja, dat is de bedoeling. Daan blijkt echter niet mee te lopen en dus gaat mijn net opgespelde startnummer er weer af en wordt ook de chip aan mijn schoen vervangen.

Vijf kilometers, dat is vijf kilometers alleen maar hard. De bedoeling was eigenlijk om dat wat in Borne niet lukte nu goed te doen: rustig beginnen. Gelukkig kan ik mooi samen met Lesley starten. Pim zal er wek harder vandoor gaan, dus die gaan we niet volgen. In de eerste kilometer loopt Pim echter niet eens zo heel veel uit. Mijn idee was om voor Lesley te lopen, maar nu loop ik met lichte twijfel achter haar aan.

De eerste ook kilometer in Borne ging in 3:22min/km, nu gaat de eerste in 3:18. Maar ja, dit stuk en de laatste kilometer is ook het enige enigszins verharde deel van het parcours. Dat houdt het midden tussen een cross en een weg wedstrijd wat betreft ondergrond.

Ergens halverwege gaan we het weiland in: “pas op, trappetje” wordt er door een vrijwilliger geroepen. Ik zie alleen totaal niet wat me te wachten staat, tot ik bij het daarwerkelijke afstapje sta – en Lesley bijna achterop knalt, want inmiddels heb ik de kop overgenomen. Iets verder in het weiland zie ik een voorfietser klungelen om een haakse hoek te nemen. Dat maakt me alert en vlak voor we de sloot in duiken roep ik “pas op”, waarop Lesley aanvult “sloot!” Ja, dat bedoelde ik, het ging alleen zo snel dat ik dat woord niet snel genoeg paraat had.

Nog iets verder moet Lesley toch echt een gaatje laten vallen en wordt ik ook ingehaald. Geen 1-2-3 voor Step One dus. Het zal een 1-3-4 worden, want Pim loopt ongenaakbaar aan kop. Mooie podium plek dus voor het team Step One en individueel, met een eindtijd van 17:36 – op dit parcours geen onverdienstelijke tijd.

Helaas moet ik het podium wel laten passeren, want de prijs uitreiking is pas als de laatste lopers – van de 15km – binnen zijn. Nog ruim een uur wachten is door andere afspraken die avond geen optie. Zo’n late prijsuitreiking is naar mijn idee sowieso geen goed plan, maar een beslissing van de organisatie. Lesley en Niels kunnen gelukkig een andere lift naar huis regelen en nemen mijn prijs mee, nadat ik me bij de organisatie afgemeld heb.