Groeten uit Schoorl NK 10km

Wedstrijd: Groeten uit Schoorl NK 10km
Datum: 10.02.2019.
Afstand: 10km
Type: weg

Om de een of andere reden heb ik me er toch toe laten verleiden: een 10 kilometer wedstrijd helemaal aan de andere kant van het land. Dan moet er toch wel een goede reden zijn om daar aan mee te doen. De verhalen zijn goed – een mooie loop, op de website een foto van een editie waarbij het prachtig weer is en in de voorbereiding naar de Enschede Marathon is het goed om ook eens een snelle 10km te lopen.

Dat kan ook in Hengelo, meerdere keren zelfs. Mooi op fietsafstand. Wat lokale tegenstanders, die ik allemaal wel ken. Ik kan dan zelfs nog kiezen voor 10 of 15 (meestal kies ik dan dus de langste afstand – altijd verstandig?). Erg leuk die Woolderes, maar deze winter kies ik voor minder wedstrijden en meer tijd voor de lange duur trainingen.

En dus heb ik me ingeschreven voor de NK 10km in Schoorl. Daar zou ook een redelijk veld aan de start moeten verschijnen wat betreft snelle lopers (rond mijn beoogde tijd). Tot zo ver de goede plannen.

Zo’n twee weken voor de wedstrijd lijkt het weer meer dan uitstekend te worden. Rustig, net boven het vriespunt, droog, zonnetje. Maar ja, lange termijn weervoorspelling zijn in Nederland natuurlijk weinig waard, dus vlak voor de wedstrijd wordt de doelstelling aangepast: we zien wel wat het wordt, maar gezien de wind en regen gaan we maar niet uit van een erg goede tijd.

Zaterdag waait het behoorlijk en de regen blijft onveranderlijk op de planning van het weer staan. Inegeschreven betekent echter gaan en dus vertrek ik zondagochtend redelijk op tijd van huis. Anja en haar dochter Ellen rijden mee, dus gelukkig hoef ik het hele stuk niet alleen te rijden. Soms is het wat droger, soms regent het weer wat harder, om niet te zeggen: fel. De wind lijkt echter mee te vallen. Dicht bij Alkmaar, vanwaar we de pendelbus naar Schoorl nemen, lijkt het iets op te drogen.

Zowaar kunnen we in droog weer inlopen. Helaas heeft Anja teveel last van een blessure en loopt ze uiteindelijk de wedstrijd niet. Ik heb iets last van een stijve kuit, maar het voelt alsof ik dat tijdens de wedstrijd er wel uit loopt. De start gaat gefaseerd en na de mannen senioren (14:30) en de vrouwen senioren (14:35) mogen de mannen en vrouwen masters (14:38) van start. Dit betekent wel dat ik niet van voor het startvak in kan. Nu loop ik graag tot vlak voor de start nog rond, net als veel andere snelle lopers. De langzamere lopers staan dan al lang en breed tegen het hek aangedrukt dat vlak voor de start open zal gaan. Geen goede startpositie voor mij dus. Eerst allerlei lopers inhalen die eigenlijk helemaal niet zo ver vooraan hoefden te starten.

Maar goed, voor de snelheid op de eerste kilometer maakt het niet veel uit. Wel kom ik uiteindelijk iets achter een groepje te lopen waarin Bob Gosemeijer loopt. Die moet ik nog wel kunnen hebben denk ik. Normaal loop ik sneller. Het groepje waar ik in loop, kan mij niet bijhouden, maar ik het groepje met Bob niet inhalen. Toch loop ik mooie kilometertijden over het duinpad. De wind doet niet zoveel, de regen is volgens mij afwezig.

En Bob blijft aanwezig voor mij… iemand uit de groep moet lossen en wordt door mij ook opgerold, maar de afstand met groep Bob blijft constant. Tot we de duinen de rug toekeren en de straten van Schoorl in duiken. Nog even wat op en neer en zowaar lijkt het gat met de groep voor me kleiner te worden. Langzaam kruip ik dichterbij. Lukt het dan toch? De allerlaatste 500 meter gaat echter naar beneden en de groep voor me valt ook uit elkaar. In die zin vind ik de aansluiting: gevieren komen we op enkele seconden na elkaar over de finish, maar Bob is de eerste en ik de laatste.

Een betere startpositie had me wellicht de mogelijkheid gegeven om met Bob mee te lopen. Of ik hem had verslagen durf ik niet te zeggen, want hij liep gewoon sterk. En ikzelf eigenlijk ook. Ik heb maar weinig 10 kilometers onder de 35 minuten gelopen (de Boeskool tel ik niet mee, die is echt te kort). Dit is de derde en slechts 24 seconden boven mijn PR op de weg. En die liep ik vlak voor de Marathon van Eindhoven in een rechtstreeks duel met Wouter Doesburg (Huttenklaos 2016). Ik ben dus bepaald niet ontevreden.

Het blijkt wel dat het inmiddels weer regent, want mijn bril zit vol druppels. Nog even wat napraten met Lisanne, Lesley en Niels en dan snel iets warmers aan en nog wat uitlopen, want mijn kuit voel ik ineens ook weer stijver worden en 2 uur in de auto zitten is niet erg fijn. Goed uitlopen blijkt (ook bij de training van de volgende ochtend) voldoende.

Als we teruglopen naar de pendelbus begint het weer te miezeren en de hele terugweg regent het gestaag. Het weer is ons erg goed gezind geweest. Een volle dag weg voor nog geen 35 minuten hardlopen. Was het het waard? Ja, absoluut. Een mooie wedstrijd, leuk om mee te doen.